Aengus Finnan: Once Upon a Time

 
 

Jaren geleden, het was in de vorige eeuw, verdiepte ik mij intensief in Canadese singer songwriters. Mijn grenzeloze bewondering voor mensen als Ian Tamblyn en Garnet Rogers bleek een springplank naar allerlei musici die actief waren binnen dat schemergebied van de hedendaagse folkmuziek. Canadese folk zweeft niet, maar ontpopt zich als een mengeling van rauwheid en humor, en biedt terloops hartverwarmende wondertjes. Gaat geen tere onderwerpen uit de weg, of zelfkritiek. Staat met beide voeten in de modder, indien nodig een vreugdedansje te doen. Bevat vertakkingen naar de Ierse en Schotse bronnen, heeft anderzijds een drang naar ongebondenheid. Hoe Aengus Finnan als kind de overtocht ervaren heeft wordt schitterend verwoord in het op dit album aanwezige The Irish Settler Lad. De tekst is opgetekend door zijn vader, en is van muziek voorzien door Aengus zelf. Ook het daarop volgende nummer verhaalt van een eerder emigratie, met een 3-mast Schoener;The Julia B. Merrill. Muziek, als het leven zelf, verbonden met tragiek. Het soort tragiek welke als aanvaardbare prijs “hoort” bij een nieuw begin.

De van oorsprong uit Ierland afkomstige Aengus Finnan maakte een veelbelovende muzikale start. Zijn debuut Fool’s Gold was niets anders dan indrukwekkend, en ook mijn verwachtingen van het daarop verschenen North Wind werden volledig ingelost. In 2003 zou tevens een live album verschijnen, maar van uitstel kwam afstel. Wel maakte hij in dat jaar onderdeel uit van een tribuut voor Gordon Lightfoot. De artiesten die Aengus assisteerden bij het samenstellen van dit eerbetoon waren niet de minste: Maria Muldaur, James Keelaghan, Jesse Winchester, Blackie and the Rodeo Kings en Cowboy Junkies, om een paar te noemen. Allemaal covers met uitzondering van het door Finnan geschreven en uitgevoerde nummer Lightfoot. Hij spreekt op dit live album andermaal zijn bewondering voor Gorden Lightfoot uit.

Gaandeweg heeft zijn carrière een andere wending genomen. Hij bleef aanvankelijk verwant aan de muziek, maar de persoonlijke muzikale ambitie leek schipbreuk te hebben gevaren. Naar het hoe of waarom heb ik nooit gevraagd, maar dat hij stopte heb ik altijd als een gemis gezien. Deze onlangs uitgebrachte plaat, Live in Grafton, is opgenomen in 2004, ervaar ik als een pleister op de wond. Vooralsnog, want uiteindelijk is de hoop gevestigd op fonkelnieuw werk van Aengus Finnan dat binnenkort volgt. Zelden heb ik een geanimeerd verteller gehoord als hier. Zijn intro tot My Heart Has Wings is meesterlijk, en het zorgt dat de luisteraar zichzelf extra openstelt. De zaal zingt spontaan mee met het refrein. Dit live album bevat nummers van zijn beide platen, maar bevat daarnaast ook onbekende Finnan liedjes en andere nummers zoals het indrukwekkende Saskatchewan Rose van Steve Slade. Mocht je hem nog niet kennen, dan is dit wellicht een mooie introductie.

Rein van den Berg
Aengus Finnan
Once Upon a Time