A.J. Roach: Pleistocene

 
 

Onlangs stond het weer in de krant. Japanse geleerden hadden de genetische code van de wolharige mammoet ontrafelt en hadden de ambitie, via kunstmatige inseminatie, een exemplaar het levenslicht te doen laten zien. Gelukkig krijgt de afbeelding op A.J. Roach’s hoestekening alvast een mechanisch achterpootje. Waar mensen al niet toe in staat zijn. Tegelijkertijd vragen ethici en moralisten zich af: “Zitten we daar nu echt op te wachten?” Een Neanderthaler reproduceren moet toch een stuk eenvoudiger zijn zou je denken? Larger than Life zingt A.J. in het nummer Breathless, 99, alsof hij wil zeggen: “Mensen, laat ons alstublieft weer menselijk worden.” Een maatschappij die een opzichzelfstaand monster is geworden met verdere onderlinge vervreemding, toenemende individualisering en egoïsme. A.J. Roach houdt ons op Pleistocene een spiegel voor. Een samenleving bedolven onder elektronische hulpmiddelen. Echter mooier dan A.J. Roach’s beschouwingen ervaar ik overigens zijn weergaloze stem. Eentje wiens intensiteit zich bijna aan je opdringt. Juist binnen de sobere productie en arrangementen van alleskunner Matt Bauer komt zijn stem extra krachtig naar voren. Zelfs zonder begeleiding een machtig instrument waarmee deze 35 jarige zanger uit Scott County, Virginia zich laat beluisteren. A.J. Roach’s plaat Revelation werd weliswaar uitstekend ontvangen door de pers, maar bleef mijns inziens enigszins achter bij Dogwood Winter, zijn debuut. A.J. Roach schrijft weinig materiaal, en laat het vervolgens uitbalanceren door de tijd, totdat hij uiteindelijk zijn werk definitief vastlegt. Zijn muziek lijkt zo eenvoudig, toch groeit zijn werk per luisterbeurt, waardoor het toeneemt aan zeggingskracht. Dit geldt zeer zeker voor zijn laatste album Pleistocene. Barn & Moon, Breathless 99 en Bandolier lopen qua sfeer naadloos in elkaar over, en zijn wat mij betreft sterke vertegenwoordigers van zijn werk. De orkestratie is sober, maar ook duisterder van toon dan we gewend zijn, mede dankzij Matt Bauer neem ik aan. Engelachtige achtergrond vocalen zijn voor rekening van Noe Venable. Blij dat er weer nieuw werk beschikbaar is van deze artiest.

Rein van den Berg
A.J. Roach
Pleistocene