Alabama Shakes: Boys & Girls

 
 

Behalve een muziekstroming is rock 'n roll voor sommigen "a way of life." Voor mij is het toch vooral een gevoel. Een gevoel dat wel aan muziek is gerelateerd maar niet specifiek aan het genre dat ergens eind jaren '40 zijn oorsprong heeft gevonden. Voor mij staat rock 'n roll voor puurheid, rauwheid, emotie en vooral passie. Passie met een hoofdletter "P" wel te verstaan. Daarnaast betekent Rock 'n roll voor mij een verhoogde hartslag, huidhaartjes die rechtop gaan staan, een flinke scheut adrenaline en enkele welgemeende Godslasterlijke vloeken om te bevestigen dat mijn bonkend hart niet te wijten is aan een zorgwekkende hartkwaal maar geheel en al aan gevoelens van pure euforie. Niet alleen "Never mind the bullocks" (Sex Pistols), "Acme-plus" (Jon Spencer Blues Explosion) en "Room on fire" (The Strokes) hebben me ooit dat gevoel gegeven maar ook de nodige oude deepsoul en daar kan nu "Boys & Girls" van Alabama Shakes aan worden toegevoegd. Kolere, wat een dijk van een plaat is dit! 

Alabama Shakes bestaat uit Zac Cockrell (bas), Heath Fog (gitaar) Steve Johnson (drums) en de absolute ster van het gezelschap: zangeres Brittany Howard. Want hoewel de overige bandleden puik werk leveren is het toch vooral Howard die Alabama Shakes zo doet schitteren. Als je van onderkoelde emotie houdt dan ben je bij Brittany Howard aan het verkeerde adres. Ze geeft zich met haar hele ziel en zaligheid waarbij ze regelmatig het emotionele kookpunt ver te boven gaat. Verfijnd kun je het niet altijd noemen maar dat is ook niet de bedoeling en daarin ligt nou juist de kracht van deze muziek. Muziek die onder de gordel grijpt en dan nog eens een paar kwartslagen naar rechts maakt. Oef... Tuurlijk, het is retro maar het is ook zeker van deze tijd want "Boys & Girls" kun je naar mijn mening het beste typeren als oude soul met een flinke scheut garage-rock. Het is een onweerstaanbare combinatie. Zeker met een Brittany Howard achter de microfoon...
Het begint al met die heerlijke single "Hold on" waarbij, over die krachtig klinkende drums en dat simpel maar o zo heerlijk gitaarrifje, Brittany al haar eerste persoonlijke visitekaartje afgeeft. 
"Bless my heart / Bless my soul / Didn't think I'd made it to 22 years old / There must be something up above / Sayin': Come on Brittany / You've got to come on up."
Zo te horen heeft deze dame geen gemakkelijke jeugd achter de rug. Deze optimistische en met hoop doorspekte single is de laatste tijd regelmatig op de radio te horen en ik veer iedere keer weer op als ik hem hoor. Hoewel de registers qua felheid nog niet volledig worden open getrokken hoor je wel al de emotie en rauwheid die je zult terugvinden op het gehele album.
Na deze heerlijke opener vliegt je de ene na de andere parel om de oren. Stilzitten is onmogelijk bij "Hang Loose" en het Booker T Jones orgeltje bij "Rise to the sun" is ook al niet te versmaden. Ik kan voorbeelden blijven opnoemen. Feit is dat vanaf de zevende track, "Heartbreker", het niveau zelfs nog iets hoger wordt getild en dat is, gelet op het belachelijke hoge niveau van de eerdere nummers, eigenlijk schier onmogelijk. "How was I supposed to know you was a heartbreker..."  Aan de hand van haar performance op dit nummer moet Brittany Howard ooit tot op het bot zijn gekrenkt door een geliefde want ze schreeuwt de pijn met zoveel geloofwaardigheid eruit dat zelfs een Janis Joplin hier stil van zou worden. Wat een strot, dit gaat echt door merg en been... 
De overgang naar het titelnummer is niets minder dan subliem te noemen (let op die vertragende beat bij de overgang van de nummers). "Boys & Girls" is een echte Southern Soul Ballad. Een ballad die mijn hart keer op keer steelt als ik hem beluister. Prachtig hoe breekbaar Brittany Howard ook kan klinken. Ik moest bij het beluisteren van dit nummer meer dan eens aan de stijl van Don Covay denken. "Let the man loose" zei Keith Richards ooit over hem. Keith mag zijn woorden nu vertalen naar deze band toe... 
Als aan het eind van "Be Mine" de band en Brittany helemaal los gaan ben ik niet meer te houden en ben ik weer opnieuw "Sweet Sixteen". Dit is absoluut de opwindendste cd die ik tot dit jaar heb gehoord en geloof me: deze plaat gaat hoog eindigen in mijn eindlijst van 2012. Wat een plaat, wat een band... Alabama Shakes! Sterker nog, Alabama ROCKS!!! 
Ed Muitjens
Alabama Shakes
Boys & Girls