Alana Levandoski: I Am a Sparrow

 
 

Een paar jaar geleden was Alana Levandoski te gast op een chic feestje op het dak van een wolkenkrabber in Los Angeles. Ze had net een lucratieve deal afgesloten met haar platenmaatschappij, de hapjes waren exquise, het uitzicht was indrukwekkend, en haar professionele toekomst zag er zo mogelijk nog beter uit. Toch besefte ze dat er één element in haar leven ontbrak: gelukkig zijn. Door een opeenvolging van persoonlijke tegenspoed brak ze vervolgens met het leven dat ze leidde en besloot op haar eentje een soort pelgrimstocht te maken die haar van Newfoudland naar New Orleans zou brengen. Op zoek naar vertroosting, in de hoop weer verliefd te worden op haar grote liefde, de muziek. Want ook die relatie stond op een laag pitje. Daarnaast zocht ze onderweg liedjes die door vrouwen waren geschreven. Liedjes waarmee ze zich kon vereenzelvigen, met eenzelfde thema: jezelf losmaken van je bekende omgeving en wegvliegen naar andere, meer exotische plaatsen.

Die zoektocht heeft harmonie, geestesrust en een nieuw elan in Levandoski’s leven gebracht en is gedocumenteerd in een lezenswaardig boek en een voortreffelijke cd die allebei dezelfde titel hebben, I Am A Sparrow. In tegenstelling tot haar vorige album, het rockende Lions And Werewolves, gaat Levandoski terug naar de basis. Geen elektrische gitaren deze keer, maar een akoestisch exemplaar, een banjo, een viool, godzijdank nog altijd die ontwapenende stem, en tien songs die een herboren zangeres laten horen. Naast zes covers (van Hazel Dickens, Jean Ritchie en vier traditionals), biedt I Am A Sparrow ook vier eigen nummers die aantonen dat Alana Levandoski beschouwd mag worden als een van de betere Canadese songschrijvers én zangeressen van het moment. Zelden heeft ze vocaal en inhoudelijk zo dicht bij een grootheid als Emmylou Harris gestaan als met It Won’t Kill Me (If I Die Now), een hartverscheurend mooi nummer over het verlies van een ongeboren kind en het verlangen ernaar. Nog zo’n mooi portret is What’s It Like To Fly, een song over niet uitgekomen dromen en de groeiende vertwijfeling van het dagelijkse leven.

Toen Alana onlangs met de piepjonge zanger/violist Braden Gates in Nederland optrad, maakte ze een gelukkige indruk. Tevreden met de keuzes die ze heeft gemaakt, opgetogen dat ze op eigen kracht uit een diep dal is gekropen, getrouwd, opnieuw verliefd op muziek, gelouterd en blijmoedig. Het was te zien op haar gezicht en te horen in haar muziek. Of zoals ze het zelf zingt in het breekbare titelnummer: “I am a sparrow who’s longing for her nest / Hoping that I get to build a home / I finally get to build a home”. Onlangs stond er op haar Facebook-pagina te lezen dat ze na haar korte tournee door Groot-Brittannië, Nederland en Duitsland weer terug is in haar tiny house ergens in Alberta. De zangvogel heeft haar nest gevonden.

Martin Overheul
Alana Levandoski
I Am a Sparrow
Label: 
Self rel.
Releasedatum: 
15-2-2013