Amy Lashley: Travels of a Homebody

 
 

Een blik in het verleden. Een zwartwit foto ter geheugensteun, een herinnering aan wellicht een dierbaar iemand, of een logeeradres van weleer. Wie zal het zeggen? Wat de voorstelling ook betekent, het roept voor Amy Lashley ongetwijfeld gevoelens op. Soms zijn die herinneringen als de dag van gisteren, en bij andere foto’s zijn ze soms volledig gewist. Momenten die gestreeld hebben, of pijn hebben veroorzaakt, hebben ons gevormd tot wat we zijn geworden. Familiefoto’s worden belangrijker naarmate je ouder word. Er ligt veel verscholen in het verleden, ook antwoorden. Kan mij dan ook levendig voorstellen dat deze afbeelding een inspiratiebron is voor Amy. Zij vult met Travels of a Homebody haar verleden in. Haar muziek vult hierbij de gevoelens aan van haar visuele herinneringen. De traditioneel uitgevoerde muziek, met invloeden van country, folk, en bluegrass versterken deze beelden alleen maar.

 
Ze is in goede handen overigens; fiddle (Shadd Cobb), staande bas (Mark Fain), Drums (Pat McInerney), en de twee kopstukken Thomm Jutz (gitaar, bas, dobro, mandoline, orgel en achtergrondvocalen) en Otis Gibbs (gitaar). Twaalf uitstekende songs, een paar vergeelde prentjes, stelletje getalenteerde vrienden, de juiste chemie en je stelt simpelweg een klasse-album samen. Countryfolk is waarschijnlijk de scherpste omschrijving van dit album. Verandamuziek mag je het wat mij betreft ook noemen, of country-jazz. The Lashley Clan heeft er iets bijzonders van gemaakt, iets wat niet in de laatste plaats aan haar eigen inbreng te danken is. Amy schreef niet alleen haar eigen materiaal, maar beschikt daarnaast over een lenig stemgeluid. Een dat bovendien de geloofwaardigheid van de teksten allerminst in twijfel trekt. Er verschijnt veel binnen “ons” genre, en dit is toevallig zo’n juweeltje dat een aantal lezers twijfelloos zal aanspreken. Een aards gesmeed geheel.
Rein van den Berg
Amy Lashley
Travels of a Homebody