Anais Mitchell & Jefferson Hamer: Child Ballads

 
 

Er lijkt voor wat betreft de stem van de Amerikaanse singer songwriter Anais Mitchell geen tussenweg. Of je loopt er mee weg of je vind haar klanken verschrikkelijk. Eerlijkheidshalve moest ik wel aan haar stem wennen maar na enkele draaibeurten van een van haar vorige platen Hadestown was ik toch verkocht. Meer dan die plaat bezat ik niet, wat overigens geen duidelijke reden heeft. Mijn muzikale voorkeuren liggen breed en dan wil het wel eens gebeuren dat ik van sommige artiesten in de backcatalogue iets mis. Na het verschijnen van Child Ballads ben ik daar toch eens ingedoken en tot de slotsom gekomen dat ook haar andere werk tot mijn platenkast moet gaan toetreden.

Op haar zevende werkstuk kiest ze voor een samenwerkingsverband met de voor mij volledig onbekende Amerikaanse singer songwriter Jefferson Hamer, die zich al langer bezig houdt met de traditionele kant van de folk en voor het opnemen van traditionele Engelse en Schotse liederen en de Amerikaanse varianten daarvan die door de Engelse taaldocent en folkkenner Francis James Child tussen 1882 en 1898 zijn vastgelegd en gebundeld. Enkele jaren geleden viel Anais als een blok voor deze traditionele liederen die een prachtige poëtische toon hebben en inhoudelijk schitterende verhalen vertellen. In 2011, ten tijde van het schrijven en opnemen van haar vorige cd Young Man In America, begon ze samen met Hamer al het voorwerk voor dit huzarenstukje te doen.

Onder begeleiding van producer Gary Paczosa(Alison Krauss, Dolly Parton) maakten ze begin 2012 een keuze uit de 305 gebundelde Folkverhalen. Dit leverde een zevental nummers op die ze vanuit de Britse traditie toch ook een eigen en daarom Amerikaans Folktintje mee wilden geven (N.B er ligt een duidelijke muzikale en tekstuele connectie tussen de oude Ierse, Schotse en Engelse ballades en de Folk liederen die in het Zuiden van de Verenigde Staten en de Appalachen in de vroege 20e eeuw werden gemaakt). Dat is op Child Ballads erg goed uitgepakt. De meer traditionele kant van de Folk past Anais duidelijk als een oude jas en zit als gegoten. De grote kracht van het album schuilt in de perfecte combinatie van beider stemmen. Wisselend zingen ze de lead vocalen en de ander complementeert met de tweede stem. De samensmelting van hun vocalen levert een warm, gevoelig en wonderschoon geheel op. Muzikaal word het klein gehouden. Naast de werkelijk geweldige combi van stemmen levert ook hun beider gitaarspel een mooi twee-stemmige lijn op. Verder word het hier en daar op de achtergrond nog wat aangevuld met fiddle klanken van Brittany Haas, Viktor Kraus; bas en fraaie accordeon en traporgel door Tim Lauer.

Een favoriet aanwijzen uit de zeven gekozen folk ballades is eigenlijk onbegonnen. Van begin tot einde weten Mitchell en Hamer te boeien en doet eigenlijk geen nummer voor de ander onder. Het maakt me eigenlijk heel nieuwsgierig naar al die andere gebundelde poëtische folkverhalen van Child. Maar licht favoriet zijn dan toch opener Willie O Winsbury(Child 100), Riddles Wisely Expounded(Child 1) en het afsluitende Tam Lin(Child 39) tekstueel word er prachtig Shakespeariaans verhaalt over de oude folkverhalen uit Engeland en Schotland van de eeuwen ervoor en o.a vertellen over seks, moord en geweld, de zeemansverhalen, romantiek, het leven toentertijd in de diverse koningshuizen, heroisme en en historische gebeurtenissen, die taal liehebbers toch zeker zal aanspreken.

Binnen de toch al fraaie discografie van Mitchell heeft ze zich samen met Hamer overtroffen en levert al vroeg in het jaar een van de mooiste albums van 2013 af. Een van die zeldzame albums waarvan je weet dat die de rest van het jaar als een paal boven water blijven staan.

Arjan Post
Anais Mitchell & Jefferson Hamer
Child Ballads