Anais Mitchell: The Song They Sang…When Rome Fell

 
 

Iedereen heeft zo zijn eigen favoriete artiest. Zelf heb ik meerdere. Heb moeite met keuzes maken wanneer het criterium “smaakvol” in zichtbaar wordt. Eén van de vrouwelijke singer songwriters waarbij bij mij mega verwachtingen werden gewekt was Anais Mitchell. Haar Hymns for the Exiled sloeg indertijd in als een bom, fascinerende, pakkende openingsregels. Als een absolute topplaat ervoer ik dat toen, en doe dat nu nog steeds. Een plaat die instant onderhuids kroop. In eerste plaats vanwege haar diepgravende teksten. Ze protesteerde enerzijds tegen de gevestigde orde, was anderzijds begripvol, zich realiserend dat het ene niet functioneert zonder het andere. Discipline en compassie kunnen blijkbaar wel degelijk samengaan. Elementen die binnen mijn boekje onoverkomelijk aan elkaar verbonden dienen te zijn. Naast de informatieve lading binnen haar teksten – ze heeft een journalistieke opleiding gevolgd – weet ze me primair te roeren. Haar teksten zijn geen oppervlakkige verhaaltjes, maar zijn uiteenzettingen met emotionele betrokkenheid. Haar komende CD (verwacht per februari 2012) verraadt in zijn titel dat Anais wederom valt op een onderwerp welke haar inspireert en raakt. Een terugkerend thema in haar werk. Wilderland, Young man in America is volgens mijn inschatting een album dat handelt over de veranderende wereld. Het registreren van een teloorgaande maatschappij, zoals Rome destijds. Zijn we in staat het roer te wenden?

 
Haar debuut, The Song they sang…When Rome Fell, dateert van 2002. Ze nam dit - inmiddels niet meer verkrijgbare-  album op in één middag te Austin, Texas. Om precies te zijn op haar 21e verjaardag, 26 maart 2002. Het album droeg ze op aan haar broer en al diegenen “who keep rocking the boat in the free World!”. Een volwaardig folk album met uitsluitend Anais, een akoestische gitaar, en haar bezwerende stem. The Calling opent het album gedurfd waarvan de eerste zinnen a capella. Een plaat van een jonge vrouw die weliswaar jong zelfstandig is, maar haar weg zoekt in een intrigerende wereld. Geen wereldplaat, maar wel eentje gevuld met eigenzinnige gedachten. Muziek van een jonge vrouw die de liefde bezingt, ruzies met haar lief beschrijft, en daarna hun conflict bijleggen. Ook bevat dit album al een eerste versie van de titelsong van haar volgende plaat:
 
One two three four five six seven The word came down to him from heaven And naked as an animal he knew Everything of flesh and bone He could call it all his own If he could name it He could lay claim to it too But after all the word was spoken You sent him out into the open All alone to make his broken promise Whole again Eight nine ten eleven twelve Did you see how far he fell And did you watch him Covering his body in his shame Wanting you near him Though you couldn't hear him He was falling down With your name in his mouth
 
In 2003 ontvangt ze niet alleen een nominatie tijdens het prestigieuze Kerrville Folkfestival, maar blijkt tevens 1 van de winnaars. Haar eerste stappen naar roem lijken hiermee gezet. Het jaar erop verschijnt via Andrew Calhoun’s platenlabel Waterbug haar doorbraak naar een groter publiek. Ani DiFranco die zich daarna met alle goede bedoelingen over haar ontfermt. The Song They Sang … When Rome Fell is ontwapenend vanwege zijn eenvoud, ontbeert wellicht de klasse van zijn opvolger, maar blijft desondanks een volwaardige steen binnen haar repertoire.
 
Ik lees wel eens dat sommigen moeite hebben met haar zang, alsof ze van de helium heeft gesnoept. Stap simpelweg over dit vooroordeel heen, na drie luisterbeurten is dat mogelijke euvel al geen issue meer. Begin bij haar tweede, een plaat die barst van uniek luistermateriaal. Eentje om naar uit te kijken. Een veelzeggende plaat die Anais Mitchell onderscheidt van de meeste hedendaagse zelf componerende zangeressen. Een plaat die rust uitstraalt. Luister ter illustratie naar een nummer als Orion,waarin ze afscheid neemt van een collega muzikant die dood gevonden werd in zijn appartement, of I Wear Your Dress, die zich niet beperkt tot een eerbetoon aan haar grootmoeder, maar een vergelijking schets tussen het verleden en nu.
Replay
Rein van den Berg
Anais Mitchell
The Song They Sang…When Rome Fell