Ange Hardy & Lukas Drinkwater: Findings

 
 

Ange Hardy is sinds het verschijnen van haar derde album The Lament Of The Black Sheep uit 2014 een van mijn favoriete Britse folkzangeressen geworden. Haar stem is alsof er een engel uit de hemel is neergedaald. Ook haar vorig jaar verschenen conceptalbum Esteesee over de Engelse dichter Samuel Taylor Coleridge was een hoogtepunt in de Engelse folk van 2015. Met Findings komt ze, in samenwerking met Lukas Drinkwater (zang, bas, gitaar), met haar vijfde album. Findings is wederom een smaakvolle en herkenbare plaat geworden, waarop traditioneel Britse folk de basis vormt om op eigentijdse wijze uitgevoerd te worden. 

Findings zijn de losse delen die gebruikt worden om de juwelen van een armband met elkaar te verbinden, waardoor de som der delen meer wordt dan elk afzonderlijk (al) is. Dat is het idee van het bij elkaar brengen en houden van het samenwerkingsverband tussen het jonge zangtalent Hardy en de haast onzichtbare, hardwerkende multi-instrumentalist Drinkwater, die Hardy al van dienst was op haar twee voorgaande albums, maar ook bijdragen leverde aan albums van bijvoorbeeld Lucy Ward, Sam Kelly en optrad met Jim Causley. Het is echter voor het eerst dat hij uit de schaduw stapt en samen met Hardy op de voorgrond treedt. 

De stem van Hardy blendt heel mooi met zowel de stem als het snarenwerk van Drinkwater, waardoor er een symbiose ontstaat die de titel van dit album dus werkelijk eer aan doet. Evenals op voorganger Esteesee zijn de vocalen van Hardy de absoluut dragende kracht van het geheel, dat al het andere ontstijgt. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat haar stem alle ruimte krijgt en werkelijk schitterend gedragen wordt door zowel haar eigen begeleidende instrumentatie van harp en whistle als de smaakvolle double bass en gitaartonen van Drinkwater, maar ook een beperkte keur aan andere muzikanten die met accordeon, fiddle en percussie zeer smaakvolle, ruimtelijke en subtiele accenten aanbrengen. 

Tegen deze muzikale achtergrond, die bovendien nog eens extra benadrukt wordt door een meer dan uitstekende productie van Hardy en Drinkwater zelf (en niet onvermeld te laten: een waanzinnige mastering heeft gehad van Don Grossinger, bekend van o.a producties van Richard Thompson, Joni Mitchell, Suzanne Vega en Tracy Chapman), waardoor de dynamische range van dit product dusdanig is dat de aanschaf van deze geluidsdrager allen daarom al dik de moeite waard is, mag vooral Hardy met haar stem schitteren. En schitteren doet ze zoals we van haar eerdere releases gewend zijn, vaak ondersteund door of de vocalen van of Drinkwater of collega zangeressen Nancy Kerr en Kathryn Roberts. Haar stem die boven de prachtige meerstemmigheid uitkomt is hemels, roert tot tranen toe en geeft je kippenvel. Dat het iemand onberoerd laat kan ik me nauwelijks voorstellen, of het zou iemand zonder hart en ziel moeten zijn.

Dat de hoofdrol voor Hardy is en haar naam vooral uit het product naar voren komt, is, gezien beider achtergronden, zoals net vermeld, logisch. Toch geven beide toe dat het niet dit had kunnen worden zonder de inbreng van de ander en hun onderline verbinding. Inhoudelijk putten zij uit de rijke traditionele Britse folk, maar ze schreven ook samen vanuit oude tekstdelen nieuwe songs of maakten nieuwe teksten bij oude songs.  Ook hier ligt een thematische aanpak ten grondslag aan het eindproduct. Op Findings gaat het over ‘The traditions of the local area.’ Het gaat over dochters en waar hun roots liggen, de relaties tussen mannen en hun vrouwen, zus-broer relatie, de band tussen kinderen en hun ouders, vaders en opa’s en moeders en hun families. 

Een song over het leven in een klein plaatsje in west Somerset, dat vooral leefde van het mijnwerk, opent het album (The Call/Daughters of Watchet/Caturn’s Night) en heeft naast het mooie verhaal een prachtige melodie. Dit is tevens het lied dat het grootst wordt gebracht qua instrumentatie. Vrijwel alle muzikanten die een rol hebben op het album spelen op dit nummer. Tevens is dit een traditioneel klinkend, maar door Hardy en Drinkwater geschreven nummer. Vervolgd word er met het a capella gezongen The PLeading Sister, dat een vervolg is- geschreven door Hardy - op het traditionele Little boy  Blue – Roud 19703 (Britse folksong index). Het daaropvolgende The Trees They Do Grow High is dan weer een voorbeeld van een traditional die muzikaal omgegooid wordt en tevens alleen door Drinkwater en Hardy wordt uitgevoerd. Far Away From Land paste dan weer naadloos op een nieuwsbericht uit dit jaar, waarbij beide dus een tekst schreven op The Sea, ook een song uit de rijke Roud index. 

Een van de hoogtepunten van het album volgt met By The Tides, een nieuwe song die Hardy en Drinkwater schreven naar aanleiding van de vluchtelingenstroom en de beelden die tot ons kwamen uit de Middellandse Zee. Emotie, tekst en muziek gaan hier hand in hand. Niks geen politiek, maar het menselijke aspect en hoe we hier mee om wensen te gaan. Een beroep op ons empatisch vermogen. Het hele middenstuk van het album is overigens van eenzelfde duizelingwekkend niveau. Of het nu My Grandfathers/Bearded Ted Of Reddington is of True Are The Mothers, The Berkshire Tradegy of The Widow. Nu zijn de eerste vier, vijf songs al niet misselijk en wordt ook het laatste deel van het album niet echt onder gedaan voor het deel dat al geweest is. Bonny Lighter Boy, Invisible Child en Daughter Dear Daughter weten eenzelfde gevoel van emotie op te roepen door tekst en stem en instrumentatie. Afgesloten word er met een geheel eigen versie van het alom bekende The Parting Glass (hier met andere tekst als slaapliedje gebracht en daarom omgedoopt tot The Parting Lullaby) en Fall Away, een epiloog behorende bij het verhaal van het openingsnummer. 

Zoals we van Hardy gewend zijn is het ook een traktatie om het fysieke product te hebben. Je krijgt bij haar altijd waar voor je geld. Een stevige dikke hoes met vol boekwerkje, dat naast de teksten tevens allerhande andere informatie geeft over de songs en het proces. Daarnaast heeft ze heel creatief als leuke bonus alle fysieke exemplaren op de achterkant laten voorzien van een sticker waarop een deel van een duo of band staat vermeld met een (halve) code. Via haar website kun je op zoek gaan naar de andere helft van het duo of de band en dus naar de andere helft van de code. De complete code geeft op Hardy’s website een ‘Certificate Of Findings’ die je toegestuurd krijgt. Ook daarop een code en die geeft je toegang tot allerhande extra’s in de toekomst. Een leuk spel, een leuke bonus en goede marketing om het fysieke product te kopen. Het product dat toch al bovengemiddeld is te noemen.

Ik was na de eerste luisterbeurt gelijk weer diep onder de indruk van wat Hardy hier ten toon spreidt en stil van de prachtige toevoegingen van Lukas Drinkwater en de overige muzikanten. Na herhaaldelijk luisteren werd ik nog meer van mijn sokken geblazen door de inhoudelijke thema’s, het creatieve proces, de  uiteindelijke vormgeving en fysieke product, de marketing ervan en hoe alles ervan een perfecte symbiose heeft. Dat kunnen niet alle kunstenaars, of ze doen het niet (altijd). Om het even; Ange Hardy lijkt het uit haar mouw te schudden, want het is inmiddels haar vierde release sinds 2013 die op alle vlakken van een duizelingwekkend niveau is. Daarmee is ze definitief belofte af en nestelt ze zich wat mij betreft tot de absolute top van de folkscene. Een meesterwerkje in de Britse folk van dit jaar net als beide voorgangers dat al waren in de voorgaande jaren. Ik zeg tot volgend jaar!

Review
Arjan Post
Ange Hardy & Lukas Drinkwater
Findings
Een meesterwerkje in de Britse folk van dit jaar net als beide voorgangers dat al waren in de voorgaande jaren. Tot volgend jaar!