Angie Palmer: Old Sticks to Scare a Bird

 
 

Het was een tijdje stilletjes rond Angie Palmer. Gelukkig is ze terug met een nieuw album. Angie is eigenzinnig, doet haar eigen ding. Haar muzikale stijl valt niet direct te herleiden naar een specifieke achtergrond. Akkoord, je hoort invloeden van folk, maar niet op een dusdanige manier dat die terug vallen te herleiden naar een specifiek land of streek. Volgens mij komt dit voort omdat ze zich veelal heeft verplaatst in haar jeugd. Vanwege haar vaders beroep - vertegenwoordiger – was er niet de noodzaak om zich te identificeren met haar omgeving. Jaren heeft ze in Frankrijk gewoond, tegenwoordig leeft ze met haar partner nabij Manchester. Angie Palmer is een vrije vogel, aangestuurd met een innerlijke drang om muziek te maken. Haar nieuwste aanwinst heet: Old Sticks to Scare a Bird. Opgejaagd worden met oude stokken is er niet bij, proef allerminst onrust in Angie’s nieuwe plaat. Wat ik wel hoor is dat haar inspiratie als vanouds is. Niet dat ik haar eerdere albums dagelijks speel, want was bijna geneigd te zeggen dat dit haar beste plaat is. Het gevoel om nagenoeg te zweven op de golven van haar muziek, zeer zeker bij het slotstuk Fresco waarin subtiel een strijkersarrangement wordt bijgevoegd.

Old Sticks to Scare a Bird is een rijk album in alle opzichten. Uitstekende liedjes, zoals we die kennen, met kop en staart, 12 stuks maar liefst. De instrumentatie is vakkundig gevouwen rond haar zang. Een lekker rauwe stem die uitstekend gedijt in een bluesy ondergrond. Ook qua teksten zul je voldoende diepte aantreffen. Paul Mason, haar echtgenoot, leraar filosofie aan de universiteit van Manchester, schreef – evenals op de vorige platen - mede het songmateriaal voor deze plaat. De hoezen van Angie’s albums vind ik doorgaans weinig smaakvol, maar dat vertaalt zich niet naar de muziek. Het heilige vuur is allerminst geluwd, wat ik ook durf te stellen voor de musici die Angie hebben geassisteerd bij de totstandkoming van deze plaat. Er wordt vakkundig gemusiceerd. Strak en puntig wanneer het nodig is, maar ook wordt stevig aangezet wanneer dat gewenst is. Geen musici die slechts kunnen bogen op drie akkoorden, maar terdege muzikaal onderlegd zijn, en dat hoor je. Evenals het spelplezier en de gretigheid. Deze band heeft er zin in! Het één na laatste nummer is uitgewerkt in twee versies. Haunted by a Stranger kent namelijk twee verhalen; haar versie en die van hem. Het geheel is niets anders dan een geweldige cd. En wanneer ze niet binnenkort haar Nederland komt, dan bezoek ik wel een concert aldaar!

Rein van den Berg
Angie Palmer
Old Sticks to Scare a Bird