Ani DiFranco: Allergic To Water

 
 

Met meer dan twintig albums en nog een stuk of twaalf ‘official bootlegs’ op de teller, heeft Ani DiFranco stilaan een indrukwekkend spoor nagelaten sinds ze in 1990 debuteerde. Die omvangrijke discografie laat namelijk een geëngageerde en geïnspireerde zangeres annex multi-instrumentaliste horen bij wie het heilige vuur na vierentwintig jaar nog steeds een verzengende hitte verspreidt. Daarbij maakt het niet uit of DiFranco puurt uit punk, funk, folk, jazz of blues. En het maakt al evenmin uit of ze zingt over heikele maatschappelijke thema’s als seksueel geweld, homofobie en oorlog of over de opvoeding van kinderen en de liefde. De song raakt niet ondergesneeuwd door de boodschap. Elk woord, elke noot komt uit het diepst van haar hart. Diezelfde intensiteit is ook te horen in de twaalf nummers op Alergic to Water, haar nieuwe en misschien wel intiemste album tot nog toe. Intiem omdat ze de plaat opnam tijdens en na haar tweede zwangerschap, een lichamelijke toestand die volgens haar een merkbare invloed had op haar stem én op de manier van opnemen, mixen en producen. En omdat het album blijk geeft van een grote innerlijke rust – wat niet haaks hoeft te staan op stevig brandende heilige vuren.

DiFranco opent met het funky Dithering, een nummer over de onstuitbare stroom aan informatie die dagelijks op ons afkomt en ons niet echt slimmer lijkt te maken (Mama look at this headline / They say we’re getting dumber / They keep doing them tests on stuff / And coming out with new bummers). Het daarop volgende liefdesliedje  See See See See laat dan weer een heel andere kant van diFranco horen, minder elektrisch en funky, maar lonkend naar folk. Waarna ze de deur naar de blues en jazz lekker ver openzet met het trio Careless Words, titelnummer Allergic to Water en het zachtjes wiegende Harder Than It Needs To Be (“I know I married your mama / And I married your papa / When I married you / And right now it’s clear / Who I’m talking to”), een song waarvoor Matt Perrine’s solo op de sousafoon een extra vermelding verdient. Nog iemand die daar recht op heeft, is Jenny Scheinmann wier viool allerlei fraais doet op songs als Yeah Yr Right en Still My Heart (The more I get / My focus right / The more I see / How one could lose sight). Maar de ster die het hardst sprankelt, is toch die van Ani DiFranco, die met Allergic to Water laat horen dat haar mooie liedjes nog heel lang niet zijn uitgezongen.

 

www.facebook.com/anidifranco

Martin Overheul
Ani DiFranco
Allergic To Water
Ani DiFranco laat met Allergic to Water horen dat haar mooie liedjes nog heel lang niet zijn uitgezongen.