Anna Coogan & Daniele Fiaschi: The Nocturnal Among Us

 
 

De foto op de achterzijde van de cd "The Nocturnal Among Us" laat een vrouw zien die, in gedachten verzonken, door een met regendruppels bedekt raam kijkt. Een trieste foto. Het lijkt een bewuste keuze want er hangt ook een bepaalde triestheid over dit album. Die sfeer vind je niet zo direct terug in de muziek want bijvoorbeeld "Dreaming My Life Away" klinkt zelfs opgewekt. Nee, de triestheid, die van het gezicht van Anna Coogan valt af te lezen, vind je terug in de teksten. De dood van een vriend (So Long Summertime), de teloorgang van een relatie (Crooked Sea) of de man die de puinhopen van zijn leven overziet (The Nocturnal Among Us): het is treurnis alom. "And you're tired of trying to climb to the top of the mess that you made / You don't have nothing without your good name."

Het zijn de fraaie slotregels van dit nummer en de cd "The Nocturnal Amongst Us" en het weerspiegelt die droefenis op de foto aan de achterzijde van de hoes. Mede daardoor voelt deze cd aan als een soort verwerkingsproces. Haar ogen op de foto verraden echter, naast die triestheid, ook een zekere opmerkzaamheid. De kwaliteit om dingen te zien die anderen niet meteen opvallen en daar kritisch naar te kijken. Of zoals ze het zelf zegt in "Back to the World": "Do you believe in diamonds / Do you believe in gold / Do you believe in anything from those stories you've been told". Wellicht ook een boodschap aan deze luisteraar om vooral niet meteen teveel conclusies te trekken aan de hand van hetgeen hij op de cd heeft gehoord, gezien en gelezen. Een waarschuwing om de muziek vooral de muziek te laten zijn.

En laten we wel wezen: de muziek van Anna Coogan is prachtig want als je, zoals zij, het vermogen hebt om dergelijke fraaie teksten te schrijven en deze kunt laten vergezellen van schitterende muziek dan heb je als singer/songwriter goud in handen. Daarnaast is ze gezegend met een sublieme stem. Tijdens het zingen schakelt ze veelvuldig over naar haar kopstem. Dat kan voor mij nog wel eens een irritatiefactor zijn maar bij het veelvuldig beluisteren van de cd is dat niet gebeurt waarbij ik alleen maar wil aangeven hoe natuurlijk ze die falset gebruikt. Wat me verder sterk is opgevallen is dat de cd uitermate in balans is. Dat geldt voor de balans van de liedjes in zijn geheel maar ook voor de instrumentatie in vergelijking met de voordracht van Anna Coogan.

Neem "Holy Ghost of Texas": dat ene (verstrekte) simpele gitaarakkoord na het eerste couplet en de steeds luider klinkende percussie in het tweede couplet. Beter had het niet gekund. In "Mockingbird" is die balans ook in optima forma te horen. Hoogwaarschijnlijk zal drummer Eric Hastings verantwoordelijk zijn voor de weergaloze percussie invulling waarbij iedere tik en veeg precies op z'n plaats valt. Ook het prachtige spel op de elektronische piano draagt bij aan die uitgekiende balans. Er wordt in een aantal nummers geweldig met dynamiek gespeeld zoals ondermeer in het eerder genoemde "Crooked Sea" maar ook in het traditioneel aandoende en op de Griekse mythologie gebaseerde "Coins on your Eyes". Juist omdat het vrij traditioneel van aard is verrast het des te meer als er plots stevig gitaarwerk ten gehore wordt gebracht maar ook hier blijft het nummer volledig in balans. Het is spitsvondig en knap. Dat daarbij de topproductie van JD Foster niet onvermeld mag blijven staat buiten kijf.

Deze cd klinkt in één woord fabelachtig. De cd kent vele memorabele momenten waarvan ik zeker nog het prachtige "Halfway Gone" en "Love Again" wil noemen. In "Halfway Gone" zingt Anna over de relatie met iemand die niet kan kiezen en tussen alle andere treurnis die te horen is op de cd is daar opeens "Love Again": een nummer dat bol staat van hoop. "You know you can count on me / Others may come and go but I will never leave you." Zomaar twee regels uit dit fraaie lied en omdat ik vandaag nu eenmaal "in the mood" ben voor een "happy end" is dit voor mij het juiste eind van deze review. Hoop is tenslotte een van de mooiste en sterkste emoties die er is. Zelfs als dat hoop tegen beter weten in is. "The Nocturnal Amongst Us" is in de Euro Americana Chart van de maand augustus de nieuwe nummer 1. Lijstjes zeggen niet alles en met diegenen die dat verkondigen ben ik het over het algemeen eens maar in dit geval maak ik een uitzondering. Of om in de woorden van Anna Coogan te blijven: "Do you believe in anything from those stories you've been told...?"

Ed Muitjens
Anna Coogan & Daniele Fiaschi
The Nocturnal Among Us