Anna Mitchell: Anna Mitchell

 
 

In 2015 behoorde het debuutalbum Down to the Bone van de Ierse singer-songwriter Anna Mitchell voor mij tot de fraaiste albums van dat jaar. Niet alleen door de prachtige liedjes waarin de nodige americana-invloeden doorklinken, maar misschien nog meer door haar warme, uit duizenden herkenbare melancholische stem. Een stem die me diep wist te raken. Het album bleef niet onopgemerkt en ook Simone Felice was onder de indruk ervan en vroeg Anna om hem te begeleiden op zijn Amerikaanse tournee. Ervaring ervoor deze al op bij Mick Flannery, ooit een grote inspiratiebron voor haar om een muziekcarrière te beginnen. Overigens zijn beiden opgegroeid in het kleine plaatsje Blarney. Bij de opener van haar tweede album Anna Mitchell, All These Things, zat ik direct op het puntje van mijn stoel. Vooral de inventieve percussie en heerlijke koortjes trokken mijn aandacht. Naast haar melancholische stem natuurlijk. Anna schrijft alle liedjes, maar de inbreng van haar begeleiders is gegroeid. Duidelijke rockinvloeden kenmerken het ijzersterke It Pours, met belangrijke bijdrages van nieuwkomers Alan Comerford (gitaren) en Rory McCarthy (orgel). Radio Waves had eventueel ook op het debuut kunnen staan, hier zijn meer countryinvloeden te horen. Voor het eerst zijn in het fraaie Never Learn, licht Ierse invloeden waarneembaar (viool). Goed in het gehoor liggend is Get Out, wat mede door de felle zang van Anna zeer overtuigend gebracht wordt. Reeds bekend was Dog Track, het was de voorbode dat de band hier en daar uit een steviger vaatje ging tappen. Het epische en ingenieus opgebouwde Better Life is wat mij betreft één van de hoogtepunten. Alle songs werden dus ook deze keer weer geschreven door Anna op de cover Lovin’s for Fools (met opnieuw lichte Ierse invloeden) van Sarah Siskind na. Zeer memorabel is het refrein van Slice of the Pie, wat om de haverklap bij mij opborrelt. Op overtuigende wijze wordt afgesloten met Come Home. Een aantal van de songs werden geschreven tijdens haar tour door Amerika. Het artwork van het klaphoesje is eigenzinnig en bijzonder fraai. Countryinvloeden overheersen nog, maar men is duidelijk bezig nieuwe wegen te ontginnen, wat de variatie ten goede komt. Op dit moment toert Anna met haar band door Duitsland, ze zou echter gisteren absoluut niet misstaan hebben op TakeRoot. Maar niet getreurd, aanstaande vrijdag zal ze met haar band te zien zijn in de Spiegeltent in Gouda om dit overtuigende album te komen presenteren.   

Review
Theo Volk
Anna Mitchell
Anna Mitchell
Label: 
Tonetoaster Records
Releasedatum: 
10-11-2017