Annie Gallup: Little Five Points

 
 

‘Conversations in a quiet room’ noemt Annie Gallup haar nieuwe album Little Five Pointseen kanttekening die zowel haar dichterlijke ziel als de waarheid gepast omschrijft. In de intieme beslotenheid van haar huis in Santa Barbara nam Gallup het heft in eigen handen, schreef elf schilderachtige songs, nam die – nu en dan bijgestaan door haar steun en toeverlaat Peter Gallway – in alle rust op, stelde de volgorde ervan vast en besloot dat het goed was. Dit is alweer Gallups negende album sinds ze in 1994 debuteerde met het nog immer betoverende Cause And Effect en ook deze keer weet ze de luisteraar te bekoren met haar fragiele composities. De plaat verscheen nagenoeg gelijktijdig met het nieuwe album van Hat Check Girl, haar gezamenlijke project met Gallway. Er zijn dan ook legio overeenkomsten met Road To Red Point, zowel muzikaal als tekstueel, maar het grootste verschil zit in het feit dat Gallup hier alleen aan het roer staat. 

De liedjes op dit album zijn nog het meest te vergelijken met op muziek gezette miniportretten, of beter nog, op klank gezette verhaaltjes over mensen in alledaagse situaties, waarbij Gallup zich focust op een detail en dat vervolgens uitvergroot. Ze doet dat in het gesproken nummer Poets, een vertelling over een groep dichters die hopen ooit eens zo legendarisch te zijn als de Bloomsbury-groep (Virginia Woolf, E.M. Forster), in Girl In The Ruins, dat vertelt over een bezoek aan het Colosseum, maar scherpstelt op een meisje dat haar haren borstelt, en in 1000 Miles Away, een bloedmooie song over zelfgekozen onvervulde verlangens: “So why did you stop with your hand at her knee / And a dark ambition to break her? / Did you bring her so far just to prove to yourself / That you had the power to leave, or take her?” Klein groter maken en toch klein houden, is enkel gegeven aan dichters. Little Five Points is 40 minuten lang pure poëzie.

Martin Overheul
Annie Gallup
Little Five Points