Antje Duvekot: Toward the Thunder

 
 

Zoals ik het bekijk is het een kleine sprong van Meg Hutchinson naar de folky stijl van Antje Duvekot. Ik reken hen alle twee tot singer-songwriters die hun beste werk vanuit een intieme invalshoek betrekken. Beide dames schuwen niet om dromen, angsten of ervaringen met een luisterrijk publiek te delen, en naar buiten te dragen. Het rommelde een beetje met het uitbrengen van Toward The Thunder. Eerst, begreep ik, liep de beloofde releasedatum (na een succesvolle crowd-funding) uit – wat Antje overigens royaal compenseerde door haar meest toegewijde fans van een upload te voorzien. Live-materiaal onder de noemer Live at Empty Sea. Daarna zorgde het vervaardigen van het fysieke product opnieuw voor stagnatie. Verkeerd toerental! Allerminst leuk, wanneer je als zelfstandig artiest je zaakjes mag rooien. Murphy’s Law? Na dergelijke tegenslagen laat het zich moeilijk voorstellen dat Toward The Thunder een pracht van een album is geworden. Ik durf schaamteloos te stellen dat dit haar beste plaat tot dusver is. Haar achtste album, sinds 2002, wanneer ik tel gehouden heb. Vanwege haar achternaam dacht ik aanvankelijk dat ze Belgische roots heeft, maar ze is, net als Jackson Browne, geboren in het Duitse Heidelberg. Ze verhuisde als dertienjarige naar Delaware.

Towards the Thunder is haar vierde studioplaat. Thema’s die ze bezingt liggen in het verlengde van moed, veerkracht, en proberen het beste uit jezelf te halen. Dat laatste is voor de volle 100 procent gelukt. Met behulp van een aantal muzikale vrienden – Richard Shindell, John Gorka, Anaïs Mitchell, Liz Longley en Shawn Mullins - is Antje werkelijk tot haar uiterste gegaan. Elf nummers met een totale speelduur van iets meer dan 45 minuten. Sterke nummers bovendien, zoals Caffeinated Warriors. Het zijn vooral de spaarzaamste nummers die mij het meest bij de kladden grijpen. Ze sluit indrukwekkend af met The Parting Glass, bijna a capella. Toward the Thunder is een plaat waar ik niet genoeg van kan krijgen. De liedjes zijn stuk voor stuk de moeite waard, waarbij ze mij het gevoel geeft alsof ze haar talent tot een maximum heeft opgerekt. Een traditonal, een Dar Williams-cover en negen originele Duvekotjes! Houd je van Boston folk, dan ben je bij Antje aan het juiste adres. Ouderwets goed! Wat 2016 ook voor je in petto heeft, laat dit album er deel van uitmaken. Hij behoort binnen zijn genre tot een absolute topper.

 

00:00
 
Review
Rein van den Berg
Antje Duvekot
Toward the Thunder
Label: 
Indep.
Releasedatum: 
1-9-2016
De liedjes zijn stuk voor stuk de moeite waard, waarbij ze mij het gevoel geeft alsof ze haar talent tot een maximum heeft opgerekt.