Arlet: Clearing

 
 

Soms is het goed om op zoek te gaan naar iets anders. Jezelf verrassen met muziek die zich net buiten de bekende paden begeeft. Natuurlijk heb ook ik de nodige instrumentale albums staan. Niet zelden betreft het albums die tot de klassieke muziek gerekend mogen worden. Onlangs werd ik verrast door de Engelse formatie Arlet die met hun debuutalbum Clearing meteen mijn aandacht opeisten. Met een mengeling van strijkers, hout en koper wist men zich een weg naar mijn gehoor te banen. De muziek kent elementen uit de jazz en de klassieke kamermuziek, waarbij de folk telkens leidend is. Op subtiele wijze verkent men hier fraai gestructureerd diverse stijlen.

De kern van Arlet bestaat uit Aidan Shepherd (accordeon), Owen Hewson (clarinet), Thom Harmsworth (euphonium), Rosie Holden (viool), Ben Insall (gitaar), James Gow (contrabas) en Andy Renshaw (percussie). Men laat zich gedurende het album vergezellen door Nick Walters (trompet) en Raven Bush (mandoline). De formatie kent in de persoon van Aidan Sheperd zijn bandleider. Hij is tevens verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de composities. Toekomstig zal de band stappen ondernemen om als collectief materiaal te schrijven.

Ondanks alle muzikale invalshoeken klinkt de band als een organisch en hecht samenspelend geheel. Binnen de muziek zijn tevens invloeden uit de zogenaamde minimalistische muziek te bespeuren zodat een vergelijking met het Penguin Cafe Orchestra snel gemaakt is. Bij het tot stand komen van de diverse stukken liet Sheperd zich door alledaagse zaken inspireren. Zo leidden het afscheid van een vriend die op vakantie ging, het bezoek aan een benzinestation of de ochtend na een optreden tot verschillende stukken. Ook een imaginaire filmsoundtrack en de Engelse zomer worden tot klankbeelden omgevormd.

Het album opent met Aidan’s waarbinnen Sheperd zich voorstelt hoe het zou zijn om als zijn naamgenoot Aidan O’Rourke (o.a. Lau) muziek te schrijven. Stemmige en repeterende blazers nemen het initiatief, waarna accordeon en de rest van de band invallen binnen dit uitermate creatieve stuk. Diezelfde creativiteit is in al zijn uitbundigheid te beluisteren in opvolger Ciao Ragazzi, waar, door het veelvuldige gebruik van clarinet, zelfs een streepje klezmer waarneembaar is. Het intense en voornamelijk door accordeon bepaalde The Woodburner neigt met zijn beeldschone melodie tot verstilling.

De zomer wordt schitterend binnen twee stukken verbeeld. Het ruim twee minuten durende Summertime Intro tovert insecten uit het warme gras naar voren. In al zijn elegantie blaast men vervolgens met Summertime de Engelse zomer leven in.

De verleiding is groot om ook de rest van het album minutieus te beschrijven. Laat ik deze review even abrupt eindigen als het album zelf en die indrukken aan de luisteraar zelf overlaten. Wanneer ik erin geslaagd ben om de lezer op het pad van Arlet te brengen dan ben ik een tevreden mens.

Rest mij nog te zeggen dat het album een bijzonder fraaie verpakking kent. Het album Clearing is met zijn al creativiteit een waar feest voor het oog en de oren!

Hans Jansen, Folk Lantern

Hans Jansen
Arlet
Clearing
Label: 
Smugglers Records
Releasedatum: 
9-9-2013