Bennett Brier: Scorpio and Me

 
 

Ooit heb ik een documentaire gezien over John Hiatt waaruit naar voren kwam dat Hiatt, voor zijn carrière als zelfstandig artiest, een tijd heeft gewerkt als songwriter voor één of ander bedrijf. De songwriters, waaronder Hiatt, gingen iedere dag naar “hun werk” en probeerden in hun kleine kamertjes (niet meer dan een hok) die ene hit op tafel te krijgen. Een ware muziekfabriek als het ware en het was indrukwekkend om te zien. Bennett Brier, die ondermeer lid is van The Nashville Songwriters Songwriters Association International (NSAI), is ook een songwriter. Of hij ook zo’n “broodschrijver” is geweest als Hiatt in de tijd valt te betwijfelen. In zijn biografie staat te lezen dat hij in 30 jaar tijd zo’n 150 nummers op de plank heeft gelegd. Dat zijn omgerekend zo’n 5 nummers per jaar. Dat leidt als “broodschrijver” niet echt tot een luxe belegde boterham.

Maar Bennett Brier is geen fulltime muzikant. Hij heeft een “gewone” baan hetgeen die 150 liedjes wel in een ander daglicht plaatsen. Een aantal van deze liedjes staan op zijn debuut cd “Anthem”uit 1999 en nu verschijnen er nog eens veertien nummers op “Scorpio and Me”. Een cd die uitgebracht is in eigen beheer. Opmerkelijk is dat Bennett Brier als muzikant/zanger niet te horen is op deze cd. Hij heeft de nummers geschreven en hij is de “executive” producer. Producer Jay Sims neemt de vocalen voor zij rekening en speelt gitaar terwijl Stephen Doster sologitaar speelt. Sims is een redelijke zanger die niet altijd even toonvast is maar zijn stem vertoont wel genoeg karakter om de nummers te dragen. Het gitaarspel van Doster is gewoon erg fraai te noemen. Wat kun je verwachten van nummers? De cd opent sterk met het titelnummer en Bennett Brier laat op verschillende nummers horen dat hij weet hoe je een goed nummer moet schrijven.

Toch weet deze cd me niet helemaal te raken. Dat komt eigenlijk door het gebrek aan diversiteit en originaliteit. Veel van de nummers hebben hetzelfde tempo met waardoor je af en toe zit uit te kijken naar een stukje fingerpicking of iets dergelijks. En hoe sterk en mooi een nummer “Free your little Boy” mag zijn, Doster gebruikt hier exact dezelfde noten als in het openingsnummer. Hierdoor heb ik het gevoel gekregen dat ik naar een cd zit te luisteren waarvan de liedjes soms inwisselbaar zijn. Daarbij is in dit geval het aantal van 14 tracks op deze cd dan ook iets teveel van het goede. Nogmaals, “Scorpio and Me” is zeker geen slechte cd maar het is ook geen hoogvlieger. Het is voor mij vooral een sympathieke cd gebleken en er zullen zeker muziekliefhebbers zijn die deze cd anders zullen waarderen dan ik. Misschien is een luisteradvies voor aanschaf (eigenlijk overbodig want luisteren is altijd het devies), het beste advies dat ik hier kan geven.

Ed Muitjens
Bennett Brier
Scorpio and Me