Betty Soo: Heat Sin Water Skin

 
 

Aan de Amerikaanse zijde van de Oceaan is deze plaat van Betty Soo al geruime tijd beschikbaar voor de muziekminnende, echter nu heeft dit album dan eindelijk zijn officiële release gekregen in Europa. Weliswaar laat, maar wat mij betreft een zeer terechte conclusie. Heat Sin Water Skin bevat verschillende mooie songs – hartenbrekers -, zoals (When You) Whisper My Name, die dit album als geheel ruim boven de middelmaat plaatsen. Wanneer het algehele niveau van overige artiesten, plus het bijbehorende aanbod niet zo wanstaltig hoog zou zijn, zou je dit album zelfs kunnen bestempelen als een regelrechte aanrader. Een zoete verschijning is het zeer zeker. Vorig jaar kon ik met gemak een lijst fabriceren met 100 namen van fascinerende producten. Zoals dit jaar zich ontwikkeld gaan we dezelfde kant op. Extra leuke bijkomstigheid is de aanwezigheid van een van mijn favoriete producenten, Gurf Morlix. Morlix brengt de productie terug met beide voeten op aarde. Geen buitenissigheden, maar een zeer aards geheel. Hij beperkt zich zelden tot gitaar en tweede stem alleen. De overige musici bestaan uit andere Texaanse coryfeeën in de vorm van Todd Wilson (orgel), Dave Terry (drums) en maar liefst Gene Elders (fiddle). Niet niets voor een meisje die amper 1 meter 50 meet om zich staande te houden tussen deze kerels. Singer songwriters in dit genre met een Aziatische achtergrond zijn weinig gebruikelijk, maar overtuigen doet ze mij met Heat Sin Water Skin helemaal. Muziek gaat nu eenmaal niet per afgemeten eenheid, of met een raciale voorkeur. Muziek passeert al die stadia, en schuift vooroordelen terzijde. Dit is Betty Soo’s derde album, en beslist eentje om eens nader te onderzoeken. Muziek van een vrouw die recht in de spiegel durft te kijken.

Rein van den Berg
Betty Soo
Heat Sin Water Skin