Birds of Chicago: Birds of Chicago

 
 

Zowel de vorige platen van JT Nero (ken alleen de laatste 2!) als die van Po’ Girl, vergen weinig van de luisteraar. Het lijkt vaak niets anders dan aangename, uiterst prettig in het gehoor liggende muziek. Niets mis mee. Bovendien bezitten de beide kernfiguren van deze nieuwe samenstelling twee fluwelen stemmen die perfect blenden. Zangvogels bijna! Daarnaast is Allison Russell een fantastische, ontwapenende bühne persoonlijkheid. (JT misschien ook wel, maar die heb ik nog niet live mogen aanschouwen!) Birds of Chicago is de nieuwe naam waaronder JT Nero (aka Jeremy Lindsay) en Allison Russell schuil gaan. Of dit een tijdelijk, of zijdelings project is, is mij niet bekend, maar wel duidelijk is – na beluistering – dat het concept van frisse luchtige muziek verder wordt gecontinueerd. En waarom ook niet? De opener van dit album; Trampoline circuleerde al een tijdje op Internet, en is een pakkende song waarvan de melodie binnen no-time in je hoofd zit.

Twaalf nummers is dit album rijk. Allison schreef twee liedjes, Jeremy de overige. Van de musici die meedoen op deze plaat is het vermelden van de Bart de Win waard. Hij is van de partij samen met zijn lieftallige echtgenote, en ook Po’ Girl Awna Teixeira – die onlangs zelf een uitstekende soloplaat uitbracht – neuriet een deuntje mee. One Big Happy familie! Niet sarcastisch bedoeld overigens, want de plaat straalt – op talrijke beschouwelijke momenten na - oprecht plezier en vrolijkheid uit. Vlotte beats en harmonieën worden afgewisseld met “wals-achtigen”. Ze doen het allemaal zo gemakkelijk klinken, en daar ligt meteen hun grootste kracht. Birds of Chicago mag wat mij betreft een fractie verder de scherpte opzoeken. Zodat ze dichter komen bij de originele genres, waaruit ze hun inspiratie halen. Ongetwijfeld zal live veel van die scherpte terugkomen. Birds of Chicago kun je te allen tijde opzetten, want ook al klinkt het smeuïg, snel vervelen doet het allerminst. Come Morning zet de vrolijkheid overigens vakkundig terzijde in een treurig liefdesverhaal. Sans Souci betekent vertaald zorgeloos. Het lied kwam tot stand nadat Allison haar biologische familie had ontmoet. Ze vertolkte het al tijdens haar optredens eerder dit jaar in ons land. Ze wist toen tevens iets toe te lichten over de achtergrond. Ze is geadopteerd, en groeide op te Montreal, terwijl haar roots te Grenada liggen. Verdriet dat diep zit wordt niet zelden gecamoufleerd met een mooi lied. Muziek als een helende paradox.

Rein van den Berg
Birds of Chicago
Birds of Chicago