The Black Sorrows: Citizen John

 
 

Wanneer ik een nuance mag aanbrengen dan zou ik The Black Sorrows eerder classificeren als musici dan als artiesten. Hun vakkundigheid is meer opvallend dan hun creativiteit. Ze kunnen werkelijk alles spelen! Van vlotte Rock tot Blues, terwijl ze tegelijkertijd jazzy deuntjes niet uit de weg gaan. Deze band is sterk in het uitvoeren van nummers, en ze kneden hun zelfgeschreven songs, evenals de 3 op dit album aanwezige covers, vanuit een traditionele invalshoek. Ze zijn niet zozeer kenmerkend omdat ze een herkenbare eigen stijl neerzetten, maar eerder om de muzikaliteit en vakkundigheid die ze ten toon spreiden. De heren, onder de bezielende leiding van Joe Camilleri, zijn zo goed dat hun uitvoeringen allerminst als zielloos neergezet kunnen worden. Een coveruitvoering van Sitting on Top of the World verprutsen de Australiërs dan ook allerminst, en ook met het opzwepende Do I Move You van Nina Simone komen ze uitstekend weg. Sterker, The Black Sorrows hebben zich wederom verzekerd van een geloofwaardig album. Het Soulvolle Lover I Surrender is mijn favoriet nummer van dit album, waarmee je de enigszins clichématige teksten, die zo nu en dan voor het voetlicht komen, voor lief neemt.

 

You can dance in your dreams, and trouble seems to leave your weary head. Het lichtzinnige Silvio is dansbaar. Het doet enigszins aan één van Herman Brood’s klassieke hit songs denken, wellicht mede vanwege het dameskoortje. Ik vraag me bij het beluisteren van dit nummer af of Herman geen leentjebuur heeft gespeeld, want het betreft hier uiteraard een onvolprezen klassieker van De heer Dylan, welke hij samen schreef met Robert Hunter, één van de song schrijvende sidekicks van The Grateful Dead. Het album Citizen John graaft misschien niet diep, maar toch weet deze band mij opnieuw te imponeren. Zwakke momenten vind je niet op deze plaat.

Review
Rein van den Berg
The Black Sorrows
Citizen John
Label: 
Blue Rose Records
Releasedatum: 
7-9-2018