Blackie & The Rodeo Kings: Kings and Queens

 
 

Niet sinds mensenheugenis, maar toch al zeker tien jaar roep ik tegen iedereen die ’t maar horen wil: “Deze lui moet men naar Europa trekken, Nederland niet uitgezonderd.” Een fantastische band die inhoud en kwaliteit combineert met charme. Onder de naam Lee Harvey Osmond wist Tom Wilson het afgelopen jaar enorm de aandacht op zichzelf te vestigen. Optredens gingen vergezeld van The Cowboy Junkies, omdat Margo Timmons toch al deel uitmaakte van zijn tijdelijk project. Het werd weer eens tijd voor Blackie & the Rodeo Kings, waarbij ze bovendien met een uitstekend idee uit de doeken komen. De heren Tom Wilson, Stephen Fearing & Colin Linden besloten hun muziek op te frissen met een variatie aan vrouwenstemmen. Niet de minste bovendien, want de rij fascinerende namen is werkelijk om gek van te worden. Ook de lijst aan locaties waar de opnames plaatsvonden is imponerend om te lezen. Je zou bijna gaan denken dat de techniek logistieke verplaatsingen niet langer noodzakelijk maakt. Ik ga er dan ook vanuit dat hier het sociale aspect om de hoek kwam kijken. De voorkeur ligt bij deze plaat dan ook op “doing it in the flesh!”

 
Overwegend nieuw materiaal is opgenomen, uitgesmeerd over een periode van ongeveer drie jaar. Het album – dat de heren opgedragen hebben aan hun moeders – bevat covers & co-writes onder eigen noemer, maar ook de namen van Ron Sexsmith en Pam Tillis heb ik kunnen ontwaren. Een klassieker van Willie P. Bennett is nooit misplaatst, zeker wanneer Emmylou Harris haar stempel er op drukt. Je treft een nummer aan van Julie & Buddy Miller dat Patti Scialfa naar een nieuwe dimensie trekt. Overigens acht ik het niet onmogelijk dat op dit album tevens muziek te vinden is van individuele solo albums van de heren, of wellicht uit een nog verder verleden. De mogelijkheden zijn in principe ongelimiteerd. De beproefde productie van Colin Linden sluit perfect aan op dit concept, want deze jongste Blackie & the Rodeo Kings plaat laat zich wederom aangenaam ongecompliceerd aanhoren. En wat een afwisseling. Het duet tussen Stephen Fearing en Holly Cole is hemeltergend mooi, maar neemt tussen het overige beslist geen uitzonderlijke positie in.
 
Kun je jezelf identificeren met één van de genoemde Kings and Queens, dan lijkt mij dit een uitzonderlijk plaatje om aan je verzameling toe te voegen. In deze samenstelling zullen ze niet snel op het podium verschijnen. Een uniek concept, waarin de artiesten laten horen wat ze leuk vinden om te doen. Zowel geschikt voor dames als heren.
Rein van den Berg
Blackie & The Rodeo Kings
Kings and Queens