Bob Carpenter: Silent Passage

 
 

Silent Passage is een album dat, wat mij betreft, in geen enkele serieuze muziekverzameling zou mogen ontbreken. Dit is zo’n album die zich eenvoudigweg niet laat wegdrukken. Silent Passage komt met regelmaat bij mij naar boven drijven voor een luistermoment, en dan bovendien op een moment dat je even stil staat. Dat de artiest zelf al jaren geleden gestorven is – hij sterf in 1995 aan de gevolgen van een hersentumor - heeft overigens niets te maken met de associatie welke ik met deze plaat heb. Mijn gevoel zegt me dat deze muziek het besef van ons tijdelijk bestaan belicht, en tevens zijn respect voor de dood betuigt. Deze liedjes gaan over de vergankelijkheid van ons bestaan. Silent Passage is een album dat je standaard meedraagt op je Ipod, althans dat is bij mij het geval. Opmerkelijke titel bovendien. Wanneer je beseft dat deze plaat origineel al werd opgenomen in de jaren tussen 1971 en 1973.

Niet de minste muzikanten leenden hun assistentie tijdens de sessies met deze Canadees, die origineel van de westkust kwam. Anne Murray en Dianne Brooks verzorgen de achtergrond vocalen. Lee Sklar speelt bas op een aantal nummers. Dus – zou je bijna kunnen zeggen - zijn ook Russ Kunkel (drums) en Bill Payne (piano) van de partij. Zelfs Lowell George laat zich horen, en ook Emmylou Harris. De LP verscheen in beperkte oplage in 1975 via Reprise Records, en kende een heruitgave via Stony Plane in 1984. De laatste versie – een volledig geremasterde versie – werd in 2007 onder licentie op de markt gebracht door Riverman. Deze uitgave is een zogenaamde LP reproductie, en bevat een inlegvel met de teksten. Tevens is een artikel uit The Toronto Star bijgeleverd waarin stil wordt gestaan bij de artiest die verantwoordelijk was voor deze tijdloze muziek. Muziek met een “mystiek gehalte” volgens de schrijver. Ik kan het daarmee alleen maar eens zijn. De ets “The Rhyme of the Ancient Mariner”van Gustave Dore vult aan op de sfeer van het album. In mijn muziekpiramide neemt Silent Passage een unieke plaats in. Een plaat die ik als “absoluut” zou willen bestempelen – wat dat ook moge betekenen – want alles valt op zijn plaats. Een topplaat in al zijn facetten. De composities, het unieke stemgeluid van Bob Carpenter, en ook de snaararrangementen dragen daartoe bij.
Replay
Rein van den Berg
Bob Carpenter
Silent Passage