Bob Cheevers: Tall Texas Tales

 
 

Ik kende de muziek van Bob Cheevers niet van vorige albums, en omdat hij op zijn hoes getooid was als een eigentijdse Buffalo Bill was niet bevorderlijk voor mijn gretigheid. Toch was de eerste beluistering geen tegenvallend resultaat. Zijn stem deed mij aan iemand denken, maar ik kon hem niet direct plaatsen. Pas later realiseerde ik mij dat zijn intonatie en klankkleur overeenkomsten vertoont met onze eigen Lonesome Drove; Mr. David Roland Rodriguez. (David is momenteel druk doende een vervolg te geven aan zijn laatste officiële plaat, maar dit even terzijde!)

De twang van Cheevers blijft (gelukkig) net binnen de marges, waardoor dit album ook voor serieuze muziekliefhebbers te pruimen valt. Echte country fanaten zullen deze laatste opmerking ongetwijfeld als lasterlijk ervaren, maar zo negatief is het allerminst bedoeld. Ik ben namelijk gek op country muziek, mits het niet over the top gaat. Cheevers gaat voor mijn smaak net tegen de rand aanhangen. Grown Up People, de op ener van dit album is zondermeer een klasse nummer, mooie tekst, een echte buikschuiver. Turqouise Heart with a West Texas Smile is eveneens een ongekend mooie track. Uit alle segmenten van deze plaat blijkt Cheevers verbondenheid met Texas. Niet alleen de titel van dit album legt de link, maar de meeste nummers bezingen indirect deze staat. De traditionele instrumentatie beaamt dit uiteraard eveneens.

Vanwege de aanwezigheid van een accordeon waarschijnlijk het meest in het oogspringend in Luckenbach. Bovendien spelen mensen als Chip Nolan, Bob Pearce, Marvin Dijkhuis (bekend van Tish Hinojosa) & Stephen Doster een rol van betekenis op deze plaat. “I don’t know if these Stories are True, but They Happened to Me.”: geeft Cheevers aan op de achterzijde van zijn hoes. Leuke vondst! Zijn songs hebben over het algemeen een vergelijkbare kwinkslag. Mushroom Cloud Lil is voor mij ook 1 van de uitschieters van deze plaat. Het nummer bevat een heerlijke beat, en de snaarinstrumenten komen vanuit de meest onverwachte hoek op je af. Een nummer als One Good Rib daarentegen irriteert me dusdanig dat het dit album voor mij weer iets ontkracht. Tall Te xas Tales is op zich best een indrukwekkende CD met een aantal zeer sterke nummers, maar voor mijn persoonlijke smaak is de muziek net iets te eendimensionaal. Dan spreekt de countrymuziek van iemand als Rex Foster mij beslist meer aan. En Willie Nelson? Ja, die link ligt ook beslist voor handen, primair in de lichte nagalm. Samenvattend: Mooie countryplaat, maar eentje die schuurt op het randje. In Europa is deze CD al een tijdje verkrijgbaar, in Amerika verscheen hij op Valentijnsdag! 

Rein van den Berg
Bob Cheevers
Tall Texas Tales