Bob Martin: The River Turns The Wheel

 
 

Bob Martin schrijft muziek in de traditie van Jack Kerouac. Hij schrijft zowel liedjes die persoonlijke ervaringen betreffen (Salisbury Beach), evenals dat hij uit zijn inbeeldingsvermogen put (Stella Kerouac). In The River Turns the Wheel beschrijft hij grotendeels herinneringen aan zijn jeugd. Niet alleen een periode van hard werken en reizen, maar ook de voldoening daar van mogen proeven. Hij bezingt de afhankelijkheid aan de rivier. Bob werkte enige tijd in een textielfabriek, en beschrijft hoe de rivier (the Merrimack) fungeerde als levensader, en niet alleen voor The Mill”. Uiteraard staat de rivier ook synoniem voor de loop van het leven. Bob heeft vroeg geleerd hoe het is om terug te vallen op jezelf. Vallen en opstaan en je nek durven uitsteken zit allemaal verweven in zijn teksten. Martin bezingt de romantiek van zijn jonge jaren. The River Turns the Wheel is zijn derde plaat en dateert van 1997, maar is qua geluid van een ongekende puurheid. Een traditioneel folk album pur sang. Muziek die geromantiseerd het Amerikaanse plattelandsleven uit de jaren zestig en zeventig beschrijft. Bob Martin beheerst een sublieme timing, en ook zijn ingeleefde zang draagt extra bij aan de zeggingskracht van dit akoestische stukje geschiedenis.

Vorig jaar, na een artikel in het digitale “No Depression”, was er een korte periode van hernieuwde belangstelling. Het gonsde van geruchten. Er zou een album verschijnen met nieuw werk, er zou een live release volgen, en in navolging van Midwest Farm Disaster (1972) zou zijn LP uit 1982 Last Chance Rider eveneens op CD worden gezet. Afstel lijkt vooralsnog uitstel. Next to Nothin’ is, voorlopig althans, zijn laatste officiële plaat, en is voorzien van dezelfde elementen als zijn voorgangers. Ondanks dat zijn platen amper voor elkaar onder doen blijft The River Turns the Wheel mijn persoonlijke favoriet. Ongetwijfeld aangezien het mijn kennismaking was met deze rasmuzikant. Een dichter die het leven geloofwaardig bezingt, weliswaar zonder franje, maar op een zachtmoedige warme wijze van iemand die er tussenin staat. Iemand die je vertrouwen waard is. Deze op Mill Rat Music uitgebrachte CD bevat Ray Brunelle (drums), Kent Allyn (bas), Sandy Goulet (achtergrond vocalen), Edie Martin (piano) en Bill Martin (gitaar). Centraal staat echter Bob zelf, op gitaar en harmonica, en niet in de laatste plaats door zijn innemende stem. Daarnaast leveren Bill Morrissey en Cormac McCarthy – hoorbaar - een bijdrage.
Replay
Rein van den Berg
Bob Martin
The River Turns The Wheel