Brad Armstrong: Empire

 
 

Begin deze maand schreef ik over Brad’s tweede solo-cd I Got No Place Remember Me. Een prachtplaat, wat mij betreft! Ik las onlangs dat een recensent enigszins verdeeld was in het geven van zijn beoordeling, vanwege een soort dubbelgevoel. Zoiets, een stukje twijfel, overkomt mij ook wel eens, , maar ten aanzien van Brad Armstrong bleek een enige vorm van voorbehoud geen moment van toepassing. Ik beschouw zijn muziek, en de aandacht ervoor, juiste als een verademing. Zijn duistere alternatieve Americana verdient het om gehoord te worden. Ook zijn onlangs opnieuw uitgebrachte plaat Empire, origineel van 2016, maar onlangs andermaal beschikbaar gemaakt op de Europese markt doet je realiseren dat hij zich openstelt voor de luisteraar. De rauwe gitaren scheuren, in onder meer de song Dire Fighters, genadeloos door de zorgvuldig vastgelegde basisstructuur van de song. Ze zorgen voor onrust, zoals je dat van een dissonant mag verwachten. Ze zeggen iets over de invalshoek van de componist. Hij krijgt zijn aandeel tenslotte niet spontaan aangeboden. Niet dat ik Brad Armstrong wil vergelijken met Bruce Springsteen of Bob Dylan, maar zijn basale stijl roept wel referenties op je die bij beide heren terug kunt vinden.

 

Na het uitbrengen van 13Ghosts album Cicada was Brad bovenmatig gedesillusioneerd geraakt. De muziek Business had hem ondubbelzinnig bij de balletjes genomen. Hij was iets te vrijzinnig omgesprongen in het bij buigen van een Bob Marley song, en werd daar op aangesproken. Wellicht geen kwaad van zins, maar consequenties bleven niet uit. Hij was er klaar mee! Trok zich op een haar na terug uit de muziek. Bleef bij-hobbyen bij The Dexateens, een garage-band afkomstig van Tuscaloosa, Alabamba, die zich na een aantal uitstekende kritieken had geëvolueerd tot een band met een vrijzinnige samenstelling. Terug naar Empire, zijn debuut. Het is Amerikaans, het is alternatief, rauw, en tegelijkertijd bevat het de weerbarstigheid van the Velvet Undergroud of de Schot Jackie Leven. Brad Armstrong is beslist bereid om de luisteraar ter wille ter zijn, maar dan moet je hem niet met zijn rug tegen de muur drukken. Empire biedt iets van beide componenten. Er is zowel plezier als een mengeling van onbegrip, pijn en teleurstelling. Beide vinden een weg naar buiten via de muziek. Gelukkig weet deze teleurstelling te rijpen tot iets wonderschoons.

Review
Rein van den Berg
Brad Armstrong
Empire
Label: 
Cornelius Chapel Records
Releasedatum: 
5-4-2019