Carole King: Tapestry

 
 

Wanneer je bedenkt dat O Carol een hit was in 1959 dan besef je dat Carole King al geruime tijd meedraait in de muziek business. Neil Sedaka schreef het nummer in 1958 ter ere van zijn toenmalige vriendin Carole Klein. Ze kwamen beide uit Brooklyn, kenden elkaar van school, en hadden dezelfde ambitie; liedjes schrijven. Carole King is van 1942, en schreef op relatief jonge leeftijd muziek voor het publiciteitshuis Kirshner & Nevins. Een liedjesschrijffabriek gelokaliseerd in de Brill Building te Manhattan. Veel hedendaagse bekende componisten begonnen hun carrière in dat gebouw. Burt Bacharach & Hal David schreven er hun The Look of Love. Het was waar Paul Simon begon, maar ook Jerry Leiber & Mike Stoller, Barry Mann & Cynthia Weil lieten ongekend veel schitterende liedjes daar het levenslicht zien. Uiteraard, niet te vergeten, ook het latere echtpaar Goffin & King wist er hun stempel te drukken.

Ze schreven Will You Love Me Tomorrow? wat een enorm succes werd voor The Shirelles, en wat te denken van (You Make Me Feel Like) a Natural Woman welke Aretha Franklin naar zich toetrok in 1968. Liedjes schrijven is een vak; een kundige gedrevenheid. En één van de allerbeste op dit gebied was destijds Carole King. Zelf had ze een bescheiden hit in 1962 met It Might As Well Rain Until September, maar het opzetten van een eigen loopbaan wilde aanvankelijk maar moeizaam van de grond komen. Pas na haar scheiding van Gerry Goffin kregen haar muzikale plannen een meer duidelijke richting. Ze vormde in 1969 het trio The City met Danny “Kooch” Kortchmar, en bracht het jaar daarop haar debuut plaat Writer uit. Beide misten nog voldoende karakter om succesvol te zijn. In 1971 wist ze uiteindelijk de door haar gewenste/beoogde vorm te vinden, en de daarbij horende nummers te plaatsen.
Het muziektijdschrift Rolling Stone was meteen razend enthousiast, en sindsdien is het album Tapestry enkel maar meer klassiek geworden. Alle gelauwerde kwalificaties die je maar kan bedenken zijn van toepassing. Tapestry wordt dan ook geheel terecht beschouwd als één van de meest coherente elpees in de popmuziek van de jaren zeventig. Het bevat fenomenale nummers, en bezorgde voor James Taylor terloops zijn eerste nummer 1 hit met You’ve Got a Friend. Hij speelt (en zingt) ook mee op King’s eigen uitvoering hier, en ook Kortchmar bleef van de partij. Tapestry reflecteert met zijn liedjes de jaren zeventig, maar ontstijgt ze tegelijkertijd, want wanneer je ze nu beluistert lijken ze nog geen dag verouderd. Het is dan ook moeilijk voorstelbaar wanneer iemand dit album niet in zijn collectie heeft. Op een zeer persoonlijke wijze legde Carole King haar ziel bloot, amper eerder vertoont. Muziek rechtstreeks uit het hart veroudert schijnbaar niet.
 
It’s Too Late schreef Carole King samen met Toni Stern
Stayed in bed all morning just to pass the time
There's something wrong here
There can be no denying
One of us is changing
Or maybe we've just stopped trying
And it's too late baby, now it's too late
Though we really did try to make it
Something inside has died and I can't hide
And I just can't fake it
Replay
Rein van den Berg
Carole King
Tapestry