Carson McHone: Carousel

 
 

Omdat mensen, in algemene zin, fascinerend kunnen zijn, blijft muziek fascinerend. Terecht ligt met regelmaat het vergrootglas op onze tekortkomingen, sla de krant maar open, echter we zijn ook tot uitzonderlijk mooie dingen in staat. Muziek is een weergave van onze veerkracht. Muziek als uiting van onze verbeelding en creativiteit. Muziek verbindt, brengt orde na een emotionele douw, en ga zo maar door. Het mooist ervaar ik muziek die van binnen uitkomt, gevoeligheden bevat, of fijner nog emoties deelt of oproept. Iedere mens uit zich anders. Ik probeer, ondanks mijn tekortkomingen, open te staan voor wat een ander te vertellen heeft. Het huidige muzikale klimaat beschikt over een onnoemlijk breed aanbod. Sommige artiesten en hun muziek pik je op, andere schieten, zonder te zijn geabsorbeerd, langs je heen. Je was er niet ontvankelijk voor, of je gemoedstoestand sloot niet aan op het juiste moment. Gezwam? Wellicht. Ik probeer te verklaren waarom het ene beklijft, en waarom iets anders volstrekt langs je gaat. Is het een moment opname, of zegt dat iets over jou als persoon. Waar ben je naar op zoek in de muziek? Zoek je bevestiging? Ik beleef (be)luisteren als een aangenaam proces, en mijn bewondering voor de creatieve mens is hierdoor enorm.

 

Carson McHone vorige cd, Goodluck Man, was minstens zo eerlijk van toon, wellicht minder doorleefd, meer geënt op verwachtingen, mogelijk enigszins gestuurd. Country componenten liggen minder op de voorgrond dit maal, maar vergis je niet, wanneer Mike McCarty meedoet dan is Nashville aanwezig. Zonder Goodluck Man te reduceren, ervaar ik Carousel als een statement van iemand die een uitweg lijkt te hebben gevonden, of beter gezegd, een poging onderneemt kwalijke obstakels te mijden Wel is duidelijk dat haar risicoanalyse gebaseerd is op eerdere pijnlijke ervaringen. Het resulteert in gevoelige nummers als How ‘Bout It en Spider Song. Het leven kan als een carrousel zijn wanneer je niet oppast. De opwaartse lijn vind je chronologisch terug op dit album. Waar het relaties betreft wil Carson McHone niet langer afhankelijk zijn van de eerste de beste Goodluck Man. Ze heeft geleerd. Het album opent droevig, waarna troost wordt gezocht bij een weinig probaat middel. Ze kent ondertussen de fijne praatjes. Good Time Daddy Blues gaat over vertrouwen. Eigenlijk blijkt het vinden van de juiste persoon, minstens zo fragiel te zijn als het vermogen om eerlijke muziek te onderscheiden. Het gaat andermaal over geven en nemen. Carousel geeft vooral, dus een stuk vertrouwen is daarbij op zijn plaats.

Review
Rein van den Berg
Carson McHone
Carousel
Label: 
Nine Mile Records
Releasedatum: 
26-10-2018