Chris Blevins: Better Than Alone

 
 

Een cd die elke rechtgeaarde liefhebber van rootsmuziek gehoord moet hebben, is Better Than Alone van Chris Blevins. Blevins is een 28-jarige muzikant uit Henryetta, een landelijk dorp 140 kilometer ten westen van Oklahoma City. Tot voor kort werkte hij fulltime op een plaatselijk postkantoor, waarna hij ’s avonds richting het tachtig kilometer noordelijker gelegen Tulsa reed om daar in bars op te treden. Een té zwaar bestaan, vond hij uiteindelijk, wat hem dus dwong tot het maken van een keuze. Nou ja, keuze… Erg lang hoefde hij niet na te denken: weg met de postpakketten, live for the music.

Wat de keuze ook makkelijker maakte was het feit dat hij een jaar geleden omarmd werd door producer Chris Combs die Blevins zag spelen in een bar in Tulsa. Combs was diep onder de indruk van de zanger en beloofde meer optredens voor Blevins te regelen. Daarnaast werd meteen besloten hard te gaan werken aan een plaat, het onlangs verschenen debuut Better Than Alone dat opgenomen werd in de Fellowship Hall Sound in Little Rock, Arkansas. Terwijl Combs zijn productietaken vervulde én zich concentreerde op bijdragen op elektrische gitaar, lap steel en synthesizer, zat Blevins tegelijkertijd aan zijn composities te schaven. Composities die een grote diversiteit aan onderwerpen kennen. Hoogdravend gezegd handelen die over de menselijke natuur, intermenselijke contacten en de gewone man die het eigenlijk nooit makkelijk heeft.

Blevins wist zich, mede door de inspanningen van Combs, te omringen met een flinke groep muzikanten, van wie John Fullbright de bekendste is. De veelheid aan begeleiders heeft ertoe bijgedragen dat de luisteraar een behoorlijk groots opgezette cd krijgt voorgeschoteld en bepaald geen ‘voorzichtig’ debuutje. ‘Southern rock, country crooning and even a hint of small town gospel’, luidt de omschrijving van zijn muziek, en eigenlijk is daar geen woord van gelogen. The Way Down en Jezebel zou je gospel kunnen noemen, terwijl Clean het dichtst tegen de country aanleunt. De rest is americana, in diverse soorten en maten.

Uiteindelijk draait toch heel veel om de zeer fraaie stem van Blevins die hij op de tien songs (speelduur vijftig minuten) optimaal in de strijd gooit. De meeste songs zijn midtempo, met hier en daar een uitschietertje naar boven of beneden, waarbij het schitterende Abeline (met mooie lap steel- en orgelklanken) en Jezebel er in eerste instantie bovenuit springen. Na meerdere luisterbeurten blijken de overige nummers eigenlijk vrijwel niks minder, van de opener Big Man tot de akoestische afsluiter, het titelnummer, aan toe.

Rootsminnend Nederland lijkt Blevins inmiddels al in het hart gesloten te hebben, gezien de negende plaats in de Euro Americana Chart van september, maar buiten zijn thuisstaat Oklahoma is Blevins nog geen grote naam. Maar dat daar binnenkort verandering in komt, moge na beluistering van Better Than Alone wel duidelijk zijn. 

 
Review
Paul Heyblom
Chris Blevins
Better Than Alone
Label: 
Horton Records
Releasedatum: 
18-8-2017