Chris Wood: Handmade Life

 
 

Bekentenis met het schaamrood op de kaken: Ik heb de Engelse folk de afgelopen 25 jaren slechts zijdelings gevolgd. In deze periode heb ik mij zonder enige reserve op de Americana uit de Verenigde Staten en Canada gericht. Sinds enkele weken ben ik bezig met een inburgeringscursus Engelse folk. Ik sta op een streng dieet bestaande uit o.a. het beste werk van June Tabor, Norma en Lal Waterson en Christine Collister. Sinds de hoogtijdagen van o.a. Sandy Denny, John Martyn en Nick Drake heeft men gelukkig niet stil gezeten aan de overkant van het kanaal. Zoveel is mij inmiddels duidelijk geworden.

Middenin dit verpletterende luisteravontuur komt Chris Wood binnenvallen met zijn allernieuwste album Handmade Life. Dit is mijn kennismaking met deze grote artiest. Ik verneem dat de beste man een belangrijke positie binnen de huidige Britse folkscène inneemt en van behoorlijk statuur is. Verder wordt 's mans werk her en der gepaard aan het werk van Richard Thompson (kwaliteit en consistentie). Ik kan dit na het beluisteren van Wood's laatste album slechts volledig onderschrijven. Wood's teksten zijn beschouwend en analytisch van aard en hebben een welhaast journalistieke toon. Een vergelijking met de door mij zeer gewaardeerde Richard Shindell ligt dan voor de hand. Handmade Life is een actuele State Of Britain; de toestand in dat deel van de wereld verklaart door Chris Wood. Handelend over het groeiende onbehagen in een steeds groter wordende wereld waarin we bikkelhard met elkaar moeten concurreren.

Keiharde wetten van de vrije markt, winst maximalisatie ten koste van alles, regeren de wereld waarbij er winnaars maar ook heel veel verliezers zijn. Algehele versplintering van de samenleving en vervreemding van elkaar liggen op de loer. In tegenstelling tot Shindell beschrijft Wood niet slechts, nee hij spreekt tevens zijn frustratie maar ook zijn oordeel uit. In afsluiter The Great Correction ziet Chris er niet tegenop om The Iron Lady alsnog weg te zetten als “The vicious old spiv”. Ik kan hier slechts met instemming naar luisteren maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen en bij het begin beginnen. Wood zet met Handmade Life een politiek maatschappelijk getint, maar ook ontroerend, album neer. Muzikaal erg mooi “klein” gehouden, meer dan drums, trombone, cello en gitaar heeft hij niet nodig om de huidige staat van Britain neer te zetten. Een helder, tijdloos donkerbruin geluid met een gouden randje dringt zich voorzichtig op aan de luisteraar. Eén van de absolute hoogtepunten van dit album Spitfires blikt met nuance terug naar de tijd dat de Britten over de zeven zeeën heersten. Wood zou niet terug willen naar die tijd maar waar is de tijd gebleven dat men trots op het land was en de fascisten versloeg? Waar is de tijd gebleven waarin men tijd en aandacht voor elkaar had? In het huidige tijdsgewricht zien mensen zich blijkbaar steeds meer gedwongen zich op zichzelf terug te trekken. Je eigen Handmade Life vorm te geven, weg van de waanzinnige drukte, het geraas en gebral. Een tijd waarin een niets vermoedende relatieve buitenstaander zonder enig pardon het slachtoffer kan worden van paranoia (Hollow Point) Shock and awe in Britain. Luister, lees mee, en laat je langzamerhand meevoeren.

Je kent deze casus als je de actualiteit ook maar enigszins gevolgd hebt de afgelopen jaren. En ja, in de laatste zinnen valt ineens dan alles op zijn plek. En wie vertegenwoordigt ons, wij het volk, eigenlijk nog in de politiek? Politiek lijkt een spel (Ceasar) geworden te zijn. Elke nieuwe termijn worden ons opnieuw gouden bergen beloofd waarna men niet weet hoe snel men weer moet vertrekken om ons vervolgens aan ons lot over te laten. Is dan werkelijk alles politiek op Handmade Life? Welnee, tenzij je aanhanger bent van het adagium dat ook het persoonlijke politiek is. Wood tovert bijvoorbeeld een prachtig wiegeliedje tevoorschijn met Jonny East, brengt Turtle Soup (reeds bekend van het Darwin Song Project) en schetst met Two Widows een hartveroverend portret van de twee bezongen dames. Chris Wood brengt met Handmade Life op indringende wijze onze tijd in beeld en past werkelijk perfect in mijn huidige muzikale dieet. Aan tafel, het hoofdgerecht is geserveerd! 

Hans Jansen
Chris Wood
Handmade Life

Ook interessant

Chris Wood: So Much To Defend Arjan Post 31 Dec 2016
Chris Wood: None The Wiser Hans Jansen 5 May 2013