Curse Of Lono: As I Fell

 
 

Opnieuw bezoeken we de Engelse hoofdstad Londen voor een hernieuwde kennismaking met de groep Curse Of Lono, vernoemd naar een cultboek van Hunter S. Thompson uit 1983. Frontman annex liedjesschrijver, zanger en gitarist Felix Bechtolsheimer en zijn vier groepsleden hebben hun muzikale ideeën vastgelegd op hun tweede album As I Fell. Opnieuw opteren de vier heren en een dame voor een groepsgeluid waarbinnen gespierde rockliedjes met country-, jazz- en bluesneigingen de toon zetten. Daar waar deze opzet op hun debuutalbum Severed uit 2017 soms nog wat ongepolijst klonk, heeft de groep op haar jongste plaat As I Fell op het productionele vlak duidelijk grote stappen vooruit gezet. Hierdoor klinken alle liedjes net wat meer uitgewerkt en daardoor toegankelijker. Naast een handvol liedjes over emotioneel beladen ervaringen als jaloezie en de dood van vrienden en familieleden heeft tekstschrijver Bechtolsheimer plaats ingeruimd voor het lied And It Shows dat hij achttien jaar geleden schreef nadat hij van zijn heroïneverslaving was afgekickt. Producer Oli Bayston (Boxed In) heeft zijn fascinatie voor de muziek van jazzpianist Bill Evans vertaald naar een transparant klankbeeld waarbinnen de vele details in de instrumentaties op hun plaats vallen. De americana insteek die Curse Of Lono prefereert, is volgens eigen zeggen schatplichtig aan het werk van Velvet Underground, Nick Cave, Steve Earle, The War On Drugs en The National. De originele wijze waarop de Engelse musici deze invloeden van hun Amerikaanse vakbroeders hebben ondergebracht in het repertoire op deze plaat, maakt duidelijk dat Curse Of Lono een groeibriljant van formaat is.

Review
Koos Gijsman
Curse Of Lono
As I Fell
Label: 
Submarine Cat Records