Darcie Miner: Loneliness Anonymous

 
 

Darcie Miner, een nieuwe naam. Als je enkele EP’s niet meerekent dan is “Loneliness Anonymous” een debuut te noemen. Darcie Miner maakt Americana met pop en rock invloeden. Van het soort waar er heel veel van wordt gemaakt. Heel veel… Om dan bij een dergelijk aanbod boven het maaiveld uit te steken moet je van goede huize komen.

Nu heeft Darcie kwaliteit genoeg. Dat is haar met de paplepel ingegoten en dat laat ze meteen horen in het openingsnummer “Vulnerability”, een lied over kwetsbaarheid en onzekerheid, dat een mooi en pakkend akkoorden schema koppelt aan goed gekozen (gezongen) melodielijnen.  “24” is ook erg fraai: een nummer waarop zij mij vocaal volledig overtuigt en dat een fraaie opbouw kent. Nee, zeker geen “middelmaat is troef” en voor een “debuut” is dat zondermeer knap te noemen. “Bad habits and You’re full of shit” (ondermeer een reden waarom er een betuttelend stickertje op de cd plakt waarop Darcie waarschuwt voor “explicit lyrics” – nou nou…), “Wide Awake in Silence” en “Trainweck in Pennsylvania”: het heeft dat beetje extra waardoor je blijft luisteren naar deze cd en hem uiteindelijk ook gaat waarderen. Mooie instrumentatie, pakkende songs, prima zang en een dito productie.

Het heeft het allemaal. Mid twintig is Darcie en ze is al vanaf haar 11e actief in de muziek. Het materiaal heeft ze zelf geschreven met uitzondering van de “bridge” in het eerdergenoemde “24” dat geschreven is door Kimmy Patton die samen met Darcie heeft getekend voor de productie en die op de cd akoestische en elektrische gitaar/lapsteel/pedal steel speelt .  Dat het schrijven niet altijd vanzelf is gegaan bewijst de totstandkoming van “Trainweck in Pennsylvania”, waarover ze volgens eigen zeggen meer dan een jaar heeft gedaan. Familiegebeurtenissen vormde vaak voor Darcie een inspiratiebron voor haar maar dan wel op een uiterst depressieve manier. Het resulteerde er in 2005 voor dat ze een jaar de muziek liet voor wat ze was en niets meer schreef. Dergelijke achtergrond info wekt al heel snel mijn interesse.

Ach, ik ben nu eenmaal een  Americana/rootsliefhebber met een zekere voorliefde voor “Weltschmerz” en ander, al dan niet gerelativeerd, leed.  Begrijp me niet verkeerd: ik gun een ieder het allerbeste in het leven maar het vaak uit therapeutische overwegingen op plaat gezet leed heeft in het verleden vaak geleid tot schitterende muziek en brengt nu eenmaal artistieke impulsen bij sommigen naar boven die mij behoorlijk kunnen raken. Nee, “Loneliness Anonymous” heeft niet die diepgang en die emotionele beladenheid. Het is wel een album dat aantoont dat met Darcie Miner rekening moet worden gehouden en een plaat die aan Darcie de mogelijkheid geeft om nog te groeien. Geen verstikkende en een niet te overtreffen eerste volwaardige cd. Nee, dat niet, maar wel gewoon een hele lekkere plaat die met het stijgen van de temperaturen alleen maar leuker is geworden.  “Het werd lente”, zei hij.

Ed Muitjens
Darcie Miner
Loneliness Anonymous