David Munyon: Slim Possibilities

 
 

Tijdens een festival te Utrecht – mijn herinnering laat me hier in de steek, maar waarschijnlijk een voorloper van Blue Highways – liep ik op tegen de muziek van David Munyon. De intensiteit van zijn uitvoering was te snijden, en greep me werkelijk bij de keel. Zelden had ik een dergelijke beleving geproefd, en was ter plekke verkocht. Rond 1996 verschenen een aantal cd’s van Munyon via het Duitse Glitterhouse. Slim Possibilities – eveneens van ’96 – was de eerste op Gunter Pauler’s Stockfish label. Breekbare intimiteit gebundeld in technische perfectie. (wat een uitgelezen paradoxale combinatie) De elektrische basgitaar in het openingsnummer Mississippi Rain, geschreven ter nagedachtenis aan Elvis, trekt je direct de wereld van Munyon in. Waarover zingt deze man? Zowel triviale zaken die vraagtekens oproepen afgewisseld met diepere emotionaliteit. David Munyon is een loner in hogere sferen, dat moge duidelijk zijn. Behalve S.P. Standley, zijn vrouw, komen er weinig binnen zijn cirkel. “Dixie” schrijft samen met Munyon de meeste nummers.

 
Teksten waarin persoonlijke tegenslagen zijn inlevingsvermogen hebben gevormd. Hij heeft veel gereisd en ondervonden dat de wereld een onrechtvaardig verdeeld oord is. Munyon bezingt op bijna surrealistische wijze deze wereldse onrechtvaardigheid. “As time goes by, true love never dies.”: zou je in de meeste gevallen als supercliché ervaren. Wanneer Munyon dit zingt in Delphia’s Rhyme dan weet je dat hij gelijk heeft, tijd is een zee kostbaar goed. Munyon was tijdens zijn jonge jaren - vlak na de dood van zijn moeder - behoorlijk uit het lood geslagen. Een ervaring die hem jaren van herstel gekost heeft, en waarbij een vlucht in de drank geen oplossing bood. Munyon’s leven heeft hem gevormd, en zijn leven vormde zijn muziek. En dat heeft zeer veel mooie muziek opgeleverd. Slim Possibilities illustreert momenten uit het leven van deze uitzonderlijke artiest. Muziek die me toen greep, en nu na al die jaren nog steeds doet. Geen streven naar roem of geld, maar op zoek naar persoonlijke verlichting en warmte. “I went searching memories in oil town today” geeft inzicht in de geest van een warmbloedig mens. Weliswaar beschadigd, maar in staat zijn emotie om te zetten in trefzekere muziek.
 
 
Een aantal jaren geleden heb ik onderstaande recensie geschreven (voor een andere site en voor een andere plaat) maar het geeft nog steeds weer waar ik achter sta. Zijn muziek biedt een momentopname. Een moment waarop je stil moet zijn, en kunt luisteren.
 
David Munyon – 2 Billion Banjo: Blues Songs for Eric Burdon
The thing that makes David Munyon’s music so special could be an interesting issue for discussion. Can assume that music-lovers have many ideas and could potentially spread their conclusions over sundry pages. To me it’s pretty clear what makes his music brilliant, 3 words are enough: minimalism, sincerity & passion – Or replaced by one of their synonyms.
Personally I easily dare to draw a parallel with Vincent van Gogh, the Dutch Impressionistic Painter, because he too was using similar basic ingredients to create his timeless work.
I sense that the beauty of both their work lies in the paradox of their lives; with other words by their hardship these artists create their finest work. Shortly before making “2 Billion Banjo: Blues Songs for Eric Burdon” I had been several times in contact with David, usually via emails, twice by phone. During that period in time, David wasn’t in a comfortable shape (to put it mildly!) – “Poverty sucks!” as he told me, and I was in the assumption that he was a long way from producing new material.
I honestly was wondering if there was going to be any music at all, because conditions were everything besides ideal. Both Stockfish productions were about to be released, but had been postponed and stalled for various reasons.Eventhough they contained “old” - but unpublished- material, it would have been a shame not to share these tracks, and David could certainly use some publicity. Than all of a sudden surfaced this very clean, white man’s blues album, containing some of his best tracks ever performed.
David recorded the whole CD at his birthday – August 19th 2004 in Ozark – Alabama.
This album shows so much all-over resilience, it damps energy from each song.
After having listened, one thing was immediately clear to me; David was back in business, aiming to stay and showing an enormous amount of consistency. Sparse and sober as always, but with a density and excitement hanging underneath, which gives huge listening pleasure.
Each track was recorded in one take, no extras, no additions, just the man and his instruments, of which his voice I personally consider as the most valuable.
This time, the richness of this 2004 CD lies, besides its bluesy character, also within the diversity of the songs, especially the passionate guitar playing, with great hooks and rhythms, beautiful intro’s, sometimes virtuous, but then again mellow. This splendid album, that can be considered as one of the best of that year has several unique songs; believe it or not, but “Never give up Blues” does even sound danceable.
David told me that the openings track “World Love” was written out of respect to Paul McCartney, a nice slow song with an incredible fat beat. Various topics show David’s concern in our current world, for example “Iraq” creates a picturesque and gripping scope in the opening verse: “There’s an underweight confederate, alcoholic veteran, watching the evening movies. It’s not by any accident; he begins to swear a bit. He grits his teeth’s that Uncle Sam gave him. He’s at the borderline of an incident. On a desert dune, kinda tactical. On the borderline - Iraq”. Human in struggle with himself, tied up in a desert of business and politics. “Americans, America” - Where do they come from? - Short history on America’s background. “The American Blues” has got this Muddy Waters riff, although I also sense the spirit of Stephen Stills around, not that the music sounds copied, it remains rather original throughout. At this moment this disc is only available as a home-made product, but I won’t be surprised that before this year is over it has been made available using regular distribution methods. Perhaps you have different religious thoughts, if any at all (doesn’t matter) one thing is certain; Dave’s heart is in the right place.
Replay
Rein van den Berg
David Munyon
Slim Possibilities

Ook interessant

David Munyon: Official Bootleg Collection Vol II Rein van den Berg 18 Dec 2016
David Munyon: Clark Rein van den Berg 7 May 2016
David Munyon: Purple Cadillacs Rein van den Berg 6 Jun 2013
David Munyon: Pretty Blue Rein van den Berg 12 Jun 2011
David Munyon: Big Shoes Rein van den Berg 24 Mar 2009