Dawes Passwords

 
 

Met enige regelmaat raak ik een van de vele paswoorden kwijt die mij toegang verschaffen tot een van de kamers in het internetwalhalla. Na het beluisteren van Passwords, het zesde album van de groep Dawes weet ik dat ik niet de enige internetgebruiker ben die zich bewust is van de schaduwzijde van dit medium. Zanger-liedjesschrijver Taylor Goldsmith van Dawes buigt zich in de tien liedjes op deze plaat over dit fenomeen om vervolgens in bedachtzaam geconstrueerde tekstregels met een filosofische inslag verslag te doen van zijn bevindingen. Het maakt Passwords inhoudelijk tot een hoogst actuele plaat waarop Goldsmith zijn gehoor een spiegel voorhoudt die tot nadenken stemt over de pro's en contra's van de technologieën die we gebruiken in het antropogene tijdperk. Samen met producer Jonathan Wilson heeft de groep deze inhoud verpakt in een muzikaal keurslijf met overduidelijke verwijzingen naar de hoogtijdagen van de muziekscene in Laurel Canyon in de jaren zeventig en tachtig. Stilistisch sluit de inhoud van Passwords naadloos aan op het erfgoed van memorabele acts als Crosby, Stills, Nash & Young, Joni Mitchell, Fleetwood Mac en Steve Miller. Aan hulpmiddelen uiteraard geen gebrek want het is een algemeen bekend feit dat Wilson in zijn studio in Los Angeles een van de grootste verzamelingen vintage apparatuur en instrumentarium van de USA heeft ondergebracht. Keurig verdeeld over een aantal fraaie, akoestisch gespeelde ballads en elektrisch ingekleurde rootsrockliedjes is Passwords een uiterst toegankelijke plaat geworden waarop middels talrijke instrumentale details het beste wat er in dit genre de laatste vijftig jaar is geproduceerd verenigd wordt.
 

Review
Koos Gijsman
Dawes
Passwords
Label: 
Hub Records