Derek & the Dominos: Layla

 
 

Bij mijn zwager in de kast stond deze; tussen Little Feat, C,S,N & Y, the Doobie Brothers, Traffic, Dave Mason, Joni Mitchell en noem al de sprekende namen uit die tijd maar op. Een collectie waarbij de Amerikaanse artiesten de Britten schenen te verdringen. De Britse golf was uitgewoed en lag alweer achter ons. Geleidelijk had een omwenteling plaatsgevonden. Zelf had ik de Britse furie amper meegekregen, mijn muzikale bewustzijn stond pas in de kinderschoenen. Pikte alleen nog het staartje mee in de vorm van de laatste twee Beatle platen. Derek & The Dominos bezat - voor mijn gevoel - een beetje van both worlds. Echte grote artiesten ontstegen hun landsaard en werden regelrechte wereldburgers, zoals Clapton. Zij gingen daar waar de muziek hen bracht. Hendrix ging naar Engeland en Van Morrison stak over naar de Verenigde Staten.

 
Clapton, geboren als Eric Patrick Clapp, had al een waanzinnige reputatie opgebouwd in de jaren daarvoor bij The Yardbirds, Mayall's Bluesbreakers, The Cream en Blind Faith. Hij genoot niet alleen van zijn status, maar zwichtte tevens bijna door de aanhoudende druk die op hem lag. Wel beschouwd is het allerminst verwonderlijk dat het ego van deze jonge Brit te nauwer nood binnen met twee bene op de grond werd gehouden door drank en drugs. Ook zijn fascinatie voor (andermans) vrouwelijk schoon kon niet binnenskamers gehouden worden. Daardoor kreeg de wereldhit Layla wel zijn extra dimensie. Via Delaney & Bonnie & Friends, waarmee Eric Clapton in 1970 grotendeels onder de pannen was, leidde zijn weg naar de gelegenheidsformatie Derek & The Dominos. Uiteindelijk, niet lang na de sessies voor deze plaat, ging Clapton nagenoeg Down and Out. Hij verdween over de jaren 1971 en 1972 volledig van het toneel. Een heroïneverslaving had hem genadeloos in zijn greep, een moeizame periode van herstel brak aan . Tijdens de Layla sessies werd duidelijk dat zijn aanwezigheid als toonaangevend gitarist uiteindelijk zijn tol had opgeëist.
 
Op deze site is dit album al eens eerder ter sprake gekomen. Ik vond toen dat het album te kort werd gedaan door minzame kritiek in de vorm van: "Overdaad aan zelfmasturberende gitaarsolo's". Uiteraard neemt de gitaar een redelijk centrale positie in, juist vanwege de aanwezigheid van Clapton & Allman, maar gelukkig gebeurt er veel meer op die plaat. Wanneer hij zijn gitaar aan de wilgen had gehangen was het ook niet goed geweest. De gitaarsolo stond in die periode hoog in aanzien, dankzij mensen als Jimi Hendrix, Peter Green, Carlos Santana, en uiteraard EC. Het is juist de aanwezigheid van mensen als Clapton en Hendrix op Stephen Stills' debuutplaat die er iets bijzonders van maken.
 
Layla creëert voor mij een beeld zoals de onderlinge vriendschappelijk samenwerking geweest moet zijn tussen artistieke gelijkgestemden. Ik proef een magisch sfeertje tussen de bandleden Eric Clapton, Bobby Whitlock, Jim Gordon, Carl Radle en Duana Allman. Dat de plaat overwegend live en in groepsverband tot stand kwam is nog steeds duidelijk te horen. Ook was er geen behoefte om alle oneffenheden weg te poetsen. Nog steeds hoor ik een aangenaam rauw geluid. De composities kwamen overwegend uit eigen gelederen waarbij iemand als Whitlock – na een teruggetrokken bestaan nog steeds actief - beslist eens extra belicht mag worden. Zijn rustgevende Thorn Tree in the Garden voert hij solo uit ter afsluiting van deze legendarische plaat. Whitlock's soloplaat uit 1972 bevat nummers die Layla niet haalden, waarmee niet gezegd is dat zijn titelloze debuut geen representatieve plaat uit die periode zou zijn. Wat mij betreft zijn de meeste nummers op Layla behoorlijk sterk. Zonder enige twijfel is de titelsong een klassieker. Ook de uitvoering van Hendrix's Little Wing versterk de indruk die ik heb van deze periode. Het album staat ongetwijfeld te boek als een rockplaat, terwijl de invloeden uit country, blues en folk zijn extra meerwaarde bepalen. Voor mij een zoete herinnering aan toen, een muzikale voetnoot uit vervlogen tijden.
 
Wil je iets van die toenmalige sfeer oppakken kijk dan voor de aardigheid even naar de bijgevoegde opnames afkomstig van de Johnny Cash Show met Clapton als een jonge god.
Replay
Rein van den Berg
Derek & the Dominos
Layla
and Other Assorted Love Songs