Dion: Kickin’ Child

 
 

Met Kickin’ Child gaan we gedeeltelijk terug naar de gloriedagen van rock’n roll en doo woop. Dion Di Mucci komt uit de Bronx. Maakte zijn eerste plaatopnames in 1957. Vormde samen met 3 vrienden Dion and the Belmonts en ze scoorden een ongekend aantal hits (o.m. Teenager in Love) tot 1960 waarna Dion solo ging en onverminderd succesvol bleef (Runaround Sue, Ruby Baby, The Wanderer). Vanwege een groeiend drank- en drugsprobleem raakte hij enige tijd geïsoleerd, maar eigenlijk is Dion nooit gestopt met het maken van muziek. Deze “Columbia Recordings” werden gemaakt door een jong artiest die probeerde te breken met zijn jeugdjaren. Hij zocht een eigen weg, een stijl waarmee hij zich meer kon identificeren om zijn succes te prolongeren. Kickin’ Child kwam in een drietal sessies tot stand en de uitvoerende stijl van dit album zou je mogen rangschikken onder folk/rock. Realiseer je tevens dat de producer van deze plaat, Tom Wilson, op dat moment tot de absolute top behoorde (Bob Dylan, Simon & Garfunkel, Zappa and the Mothers of Invention, Velvet Underground, Nico’s Chelsea Girl). In het najaar van1965 werd besloten de plaat nog niet uit te brengen, waardoor Dion het beroemde label verliet. Op een aantal nummers na (drie van Bob Dylan en één van Tom Paxton – I Can’t Help But Wonder where I’m Bound) schreef Dion al het materiaal zelf. Wellicht vond platenmaatschappij Columbia het eindresultaat aan de magere kant, of wie weet, had een vierde sessie meer soelaas gebracht, feit blijft dat de opnames zijn blijven liggen. Een aantal nummers verschenen op compilaties en andersoortige overzichten, maar als geheel verdween Kickin´ Child 52 jaar in de kluizen van Columbia. 

Ja, je zou kunnen zeggen dat Dion op dit album enigszins verwantschap vertoont met Dylan, terwijl, paradoxaal genoeg, het juist Dylan was die Dion op handen droeg. Zelf associeer ik de muziek van deze plaat eerder met een andere artiest die naam had gemaakt vanuit Greenwich Village, Fred Neil. De opnames in de studio werden zoveel mogelijk live gespeeld, wat de dynamiek extra glans geeft. Er wordt heerlijk spontaan gemusiceerd. Kwaliteit songs krijgen extra body en spatten van de plaat en dat eigenzinnige beperkt zich niet alleen tot het voortreffelijke mondharmonicaspel zoals je dat kan beluisteren in All I Want to do is Live My Life. Het groepsgeluid, het geheel, spreekt mij enorm aan. Kickin´ Child is niets anders dan een voortreffelijke plaat die ontstond in 1965 in New York. De jonge Dion op zoek naar zichzelf had de bruisende creativiteit van zijn generatie opgesnoven, en wilde daar deel van uit maken. Zoals zo veel muziek uit die periode transporteert Kickin´Child iets van de vrijgevochten sfeer die zich in die periode manifesteerde en zo koersbepalend was voor Amerikaanse muziek. Dit album is jammerlijk genoeg uitsluitend verkrijgbaar via import dan wel muziekspeciaalzaken. Mocht je besluiten hem te kopen dan geniet, vanwege het historische karakter, een vinyl uitvoering de voorkeur. Doe er dan meteen een exemplaar bij van het vorig jaar verschenen New York is my Home, en je zult ervaren dat Dion nog steeds relevant is als artiest.

Review
Rein van den Berg
Dion
Kickin’ Child
Label: 
Norton Records / Columbia
Releasedatum: 
12-5-2017