Eilen Jewell: Queen of the Minor Key

 
 

Na Boundary County en Letters from Sinners & Strangers had ik heel even mijn bekomst van Eilen Jewell en haar muziek. Had haar sindsdien buiten beschouwing gelaten. Haar Loretta Lyn project leek mij gevoelsmatig al helemaal niets. Inmiddels ben ik hersteld van deze tijdelijke aversie, want Queen of the Minor Key greep me onmiddellijk. (wat op zich al een huiveringwekkende gedachte is) Eilen Jewell schrijft namelijk enorm pakkende nummers. Ook dit album – Queen of the Minor Key – bezit weer een vaart en een ogenschijnlijk gemak alsof ze het gehele album terloops uit d’r mouw schudt.

 
Ik hoorde het album in Amsterdams meest interessante platenzaak, overigens zonder dat ik besefte dat het hier Eilen Jewell betrof. Wellicht moet ik eerst haar eerste albums weer eens vers in herinnering brengen, anders zou ik subiet zeggen dat Queen of the Minor Key haar beste album is. Een plaat die klopt van begin tot eind. Veel uitdagende uptempo songs met een moddervet eind jaren 50 retro geluid. Wellicht een plaat die gedoseerd afgespeeld moet worden om een voor de hand liggende overkill te voorkomen, maar of dat lukt is maar de vraag, want het is een verdomd verslavend plaatje. Eind van deze maand geef ik een tuinfeestje voor vrienden, en het zou mij enorm verbazen wanneer deze plaat niet de revue passeert! Kan me niet voorstellen dat iemand dit geen leuk album vindt.
Rein van den Berg
Eilen Jewell
Queen of the Minor Key