Elise LeGrow: Playing Chess

 
 

Op zijn tijd eens uit een ander vaatje tappen, ik kan het iedereen aanraden. Niet dat Playing Chess zo ver van mijn bed ligt, maar het wijkt af van het gebruikelijke repertoire wat ik zoal beluister. Playing Chess trekt enigszins naar de het midden van de weg, terwijl ik gebruikelijk binnen de muziek, eerder stoffige landweggetjes bewandel. Playing Chess kwam terloops voorbij, en het zich niet ontkennen dat dit een gruwelijk mooie en voor het oor een uitermate genietbare cd is. Niet in de laatste plaats vanwege de zang van Elise LeGrow en de professionele uitvoeringen van het team dat haar ter beschikking stond. De keuze van de nummers spreekt mij minstens zo aan. Een album met zelfgeschreven nummers van deze Canadese zangeres is overigens nog in the making. Playing Chess is het debuut van Elise LeGrow. De albumtitel dien je letterlijk te nemen, want Elise LeGrow en haar productionele crew hebben gegrasduind in de catalogus van het platenlabel Chess. Klassiekers, zoals het veelvuldig gecoverde nummer You Never Can Tell, die in Americana Land vakkundig werd uitgewoond door Emmylou Harris, maar later van nieuw bloed werd voorzien door te gebruiken in Pulp Fiction. Oorspronkelijk is het nummer uit 1964, en werd geschreven door Chuck Berry.

 

11 liedjes die stuk voor stuk met karakter bezitten en hun waarde over de afgelopen jaren hebben bewezen, zoals Rescue Me (Can’t You see I’m Lonely) en Sincerely. In de uitvoering van Elise en haar band krijgen ze respectvolle frisse vertolking. Er was motivatie en enthousiasme ten overvloede tijdens de opnames legt Elise uit. Betty Wright maakte deel uit van het productionele team, was tijdens de opnames aanwezig, en heeft bovendien meegezongen op de achtergrond. You Can’t Judge a Book By the Cover geldt niet voor Playing Chess ondanks de onderkoeld toegepaste kleur. Er was weinig voor nodig om mij te vermurwen. Luisteren alleen is voldoende.

Review
Rein van den Berg
Elise LeGrow
Playing Chess
Label: 
BMG Records
Releasedatum: 
16-2-2018