Eliza Lynn: Together

 
 

Oorspronkelijk deelde Eliza Lynn dit nieuwe album uit tijdens haar concertreeks in maart van 2011 te Groot Brittannië. Op haar site wordt melding gemaakt dat hij beschikbaar zou komen in de herfst van dat jaar, en vervolgens dooft de vlam en gebeurt er niets. Together is tot dusverre enkel verkrijgbaar wanneer je haar rechtstreeks benadert. Bevat geen eigen geschreven muziek. Bestaat uitsluitend uit een covers en traditionals. Het gehele repertoire is aanmerkelijk gefocust op de traditie, hetgeen geenszins bevreemdend is, want dat is nu eenmaal de vijver waarin zij vist. Het zou haar vierde album zijn, het download-only album The Weary Wake Up gemakshalve meegeteld. Kijk haar daar nu eens zitten als een ontredderd vogeltje op de hoes. Wanneer dan tevens haar muziek op de achtergrond speelt krijg je de neiging haar even lekker stevig tegen je aan te drukken. Ze straalt op mij zowel warmte uit, als kwetsbaarheid. Zo ervaar ik haar muziek eveneens, ondanks de enorme krachtige en zelfverzekerde stem. Het zal beslist niet meevallen als vrouw alleen in deze muziekbusiness.

Het openingsnummer - We’re all in this Together - is geschreven door Ketch Secor en Willie Watson van de band Old Crow Medicine Show. Een toepasselijke opener – los van de bedoelde strekking van dit nummer – want de financiën voor deze plaat werden opgehoest door de gezamenlijke co-producers. Negen stuks maar liefst, en ze worden met naam genoemd op de achterzijde van de hoes. De traditionele muziek wordt op deze plaat geëerd en lustig  verkend. Een fijne mix aan traditionele instrumenten, zoals fiddle, mandoline, lapsteel en dobro, halen bij een Bill Morrissey cover werkelijk het onderste uit de kan. Wat een ongelofelijk warm nummer is Ellen’s Tune toch! De liedjes I Hope You Dance en Red Dress zijn een stuk luchtiger van toonzetting. Het spelplezier is er echter geen seconde minder om. De jubelende kritieken ten aanzien van Eliza Lynn zijn niet uit de lucht gegrepen, en ook met dit album bewijst ze andermaal een opmerkelijk talent te zijn. Weliswaar heeft ze een schitterende band bij elkaar geschraapt, waardoor ze het kunstje niet alleen hoeft te klaren. Het album staat uiteindelijk op haar naam, en het is er eentje die gehoord dient te worden. De gospel Sit Down Servant komt volledig tot zijn recht, zonder afbreuk te doen aan zijn authenticiteit. Verder eert Eliza Lynn nummers van Dougie MacLean (het schitterende This Love Will Carry) en Van Morrison (When the Leaves come Falling Down) alvorens dit album te beëindigen met de klassieker Shenandoah.
Together is een eenvoudige plaat. Bovendien eentje van een eenvoud die synoniem is aan schoonheid. Op basis van de nummers die ze koos voor dit album kunnen we stellen dat ze een verfijnd neusje heeft. Wanneer ze dan vervolgens die nummers ook nog eens naar haar hand weet te zetten dan is dat veelzeggend. Jammerlijk dat zo weinig aandacht is uitgegaan naar dit product. Mogelijk dat dit nog in een later stadium plaatsvindt. Zo niet, dan weet u waar u kan aankloppen.
Rein van den Berg
Eliza Lynn
Together