Emily Millard: By Herron & By Season

 
 

Verstilde pianoklanken openen dit album, waarna we kennismaken met de zang van Emily Millard. Staande bas wordt toegevoegd. Lijnen vloeien bedachtzaam in elkaar. Voorzichtig tasten we de aderen af die zichtbaar worden in het schijnsel van de zaklamp. De muziek openbaart zich schoorvoetend, enigszins aarzelend, zoals dat past bij een debuut. Bij Chainbreaker breekt het ijs al meer. Een xylofoon wordt bijgevoegd, en vormt samen met de staande bas een hecht koppel. Toxic Town heeft wellicht zelfs hit-potentie. Het is een nummer waar klassiek geschoolde musici hun creativiteit in kwijt kunnen. Het nummer bevat voor mij een associatie naar Kate Bush, of beter gezegd, zoals ik mij Kate Bush het liefst voorstel: mystiek. Fijnzinnige Oosterse smaken worden toegevoegd. Heerlijk wanneer klassieke instrumenten kortstondig lijken weg te glijden. De productie van deze plaat is dan ook uitmuntend te noemen. Men heeft zich veel moeite getroost om van deze plaat iets bijzonders te maken. De behoefte om iets moois te maken beperkt zich niet tot de muziek alleen. De cover-art sluit perfect aan bij de sfeer die wordt gecreëerd door de instrumenten. Er is zoveel aandacht voor details. Het nummer Eisblumen – wie kent ze nog? – doet je beseffen hoe mooi piano zich laat combineren met een strijkkwartet. Mijn kennis van klassieke muziek is beperkt, maar dit nummer zou zomaar geïnspireerd kunnen zijn op Franz Schubert. As a Cloud is een sferisch opvullertje, dat kortstondig, maar meteen een ander toon zet. Het kenmerkt de veelzijdigheid van By Heron & By Season.

 

Volstrekt uit het niets komt Emily Millard overigens niet. Ze besloot in 2016 als vanouds door het leven te gaan onder haar meisjesnaam. Voorheen maakte ze muziek onder de artiestennaam Miss Emily Brown. Een naam die tijdens haar studietijd ontstond. Ze deelde haar kamer met een andere Emily, en omdat die blond was, en zij brunette, leek haar artiestennaam geboren. Pas in dit stadium bleek dat ik in 2010 een recensie had geschreven voor haar plaat In Technicolor. Een album dat geïnspireerd was op een briefcorrespondentie tussen haar grootouders, die elkaar tijdens de Tweede Wereldoorlog in de UK vonden. Een mooi project, echter de instrumentatie van toen laat zich geenszins vergeleken met de warme klanken van By Heron & By Season. De zang echter is onmiskenbaar gebleven. Voor mij was Emily Millard een late 2016-verrassing. Wie weet vindt deze recensie de aandacht van iemand wiens interesse ik gewekt heb. Zo niet, dan kunnen de luisterfragmenten op de Bandcamp pagina van Emily wellicht behulpzaam zijn.

Review
Rein van den Berg
Emily Millard
By Herron & By Season
Label: 
indep.
Releasedatum: 
7-10-2016