Frally: The Light

 
 

Een van de mooiste eigenschappen van muziek is dat het niet alleen vertroosting biedt aan de luisteraar, maar ook aan de muzikant. Het aantal platen dat ontstaan is uit de innerlijke noodzaak om verdriet, ongeluk of pijn te verwerken, is schier eindeloos, met heel wat zeperds en markante albums als gevolg. Dankzij de Australische songstress Anne Francis Hynes, hopelijk iets minder onbekend onder haar artiestennaam Frally, is dat laatste contingent met één eenheid toegenomen. Op The Light, Frally’s tweede album sinds haar titelloze debuut uit 2008, verwerkt ze haar breuk met Ben Folds na negen jaar huwelijk. En hoewel er legio navelstaarderijen over dat onderwerp zijn gemaakt, heeft dit album alle kwaliteiten in zich om uit te groeien tot een mijlpaal op de almaar uitdijende boulevard der gebroken harten. Frally schrijft ogenschijnlijk lichtvoetige liedjes die hun werkelijke diepgang pas na enkele beluisteringen onthullen, zonder ook meer één minuut de allures van een smartlap aan te nemen.

Bewonderenswaardig trouwens hoe ze erin slaagt niet een keer in die valkuil te lopen. En wat meer is, ze zingt die nummers niet als een deerniswekkend slachtoffer dat nadrukkelijk behoefte heeft aan psychische bijstand, maar als een vrouw die zich realiseert dat moeilijke beslissingen vaak stevige consequenties hebben. In de vorige eeuw durfde men die houding wel eens volwassen te noemen. Wat ook in Frally voordeel speelt, is dat ze weet waar haar mogelijkheden en tekortkomingen liggen, hoe klein die gebreken dan ook mogen zijn. Dat eerste etaleert ze hier in prachtsongs als Casualty, Ambition (dat mij op de een of andere manier doet denken aan Neil Youngs Only Love Can Break Your Heart) en het aan Cowboy Junkies refererende Song Bird. Het tweede countert ze schitterend door een beroep te doen op Teddy Thompson (die onder meer titelsong The Light en het pareltje Remebrance Day naar grote hoogten tilt), Jolie Holland (op het mooie Old / New en The End) en Ben Lee (te horen op het ontroerende Not Supposed To Miss You). Of Frally haar scheiding intussen al afdoende verwerkt heeft, is mij helaas niet bekend. Dat deze ingrijpende ervaring met The Light een prima plaat heeft opgeleverd, staat voor mij echter buiten kijf.

Martin Overheul
Frally
The Light