Gene Clark: Two Sides to Every Story

 
 

Ik had geen oudere broer die mij inwijdde in de wereld van The Byrds. De muzikale activiteiten van dit collectief vonden nipt plaats voor mijn muzikale bewustwording, en Gene Clark’s solocarrière volgde in de slipstream. Mijn belangstelling voor zijn muziek ontstond dan ook aanmerkelijk later. Mijn eerste kennismaking met deze gevoelsmens was met het album dat bekendheid kreeg onder de titel White Light. En dan heb ik het over over het CD-tijdperk, niet dat van de LP. White Light was een album dat ik verslond. Prachtig vind ik die plaat. Een klassieker in de schaduw. Het was vanwege dit album dat ik Gene Clark op een bescheiden voetstuk heb geplaatst in mijn persoonlijke “kwaliteitspyramide”. Zijn album Two Sides To Every Story was er altijd bij gebleven, terwijl ik andere Clark-albums dwangmatig had toegevoegd aan mijn verzameling. Door de in 2013 op Omnivore uitgebrachte White Light Demo’s werd mijn liefde voor Clarks muziek opnieuw aangewakkerd. Deze kale uitvoeringen bewezen andermaal het schrijvend talent van deze artiest. 

Nu, anno 2016, valt Two Sides To Every Story eindelijk vrij op de Europese markt (UK uitgesloten, daar scheen hij al beschikbaar te zijn). Ruim 35 jaar na zijn oorspronkelijke release in 1977 is dit album hernieuwd beschikbaar. Verkrijgbaar in de formaten cd en lp. Ongeacht de vorm blijkt dit album een hoge smulwaarde te bevatten. Het onderscheid met mijn doffe digitale opname is enorm. De plaat is rechtstreeks “geremastered” van de originele analoge geluidsbanden. En dat is hoorbaar! Vinyl is een zogenaamd '180 grams audiophile product.' Een gelimiteerde editie bovendien, slechts 5.000 stuks! En, last but not least, met een download card voor extra bonusnummers (de code is helaas verouderd, je moet even een email sturen!). 21 nummers van het Two Sides-album aangevuld met andere songs uit Clarks oeuvre (zowel bekend, als niet eerder verschenen materiaal) live uitgevoerd door de vijfkoppige band Silverados (1975), plus een radio-interview vallen je extra ten deel.

Two Sides to Every Story voelt aan als een vriend die je 35 jaar lang niet gezien hebt, vertrouwd, alsof de tijd heeft stilgestaan. De openingssong Home Run King is luchtige country met een overdaad aan steelgitaar en fiddle. Emmylou Harris onmiskenbaar hoorbaar op de achtergrond. Wanneer ik niet beter zou weten, dan zou ik dit album op basis van de sound verder terug hebben gedateerd. Evengoed blijft het een verdomd sterke jaren zeventig plaat. Lonely Saturday en Kansas City Southern zouden zomaar hebben kunnen staan op één van Paul Siebels eerste twee albums. Met In the Pines deelt Gene Clark onversneden zijn kenmerkende hartstocht, zijn gevoel voor melancholie. Ik vermoed zelfs dat het album mij nu meer raakt dan wanneer ik het in 1977 had gehoord. Toen stond mijn gemoed nog niet open voor dergelijke vrijmoedige country. 

Kortom, Two Sides blijkt evengoed een sterk Clark album. Met het prijsnummer Sister Moon, maar ook met geweldige uitvoering van James Talley’s zoete Give My Love to Marie. Gene Clark slaat postuum de brug terug naar het tijdperk van de LP. Hij wordt/werd daarin bijgestaan door klinkende namen uit die periode in de tijd: Jim Fielder, Douglas Dillard, Jerry McGee, Al Perkins, Jeff “Skunk” Baxter, en de al eerder vermelde Emmylou. Je jaren zeventig-collectie is niet compleet wanneer deze ontbreekt. Jammer dat het zolang heeft geduurd om dit te realiseren. Het luisterplezier is er niet minder om.

Review
Rein van den Berg
Gene Clark
Two Sides to Every Story
Label: 
High Noon Records
Releasedatum: 
20-11-2015