Glen Hansard: Between Two Shores

 
 

Artiesten als Van Morrison komen maar eens in de zoveel tijd voorbij. Dat een grote groep muziekliefhebbers bewondering heeft voor deze norse Ier is vanzelfsprekend. Ik ben geen uitzondering. Vooral Van’s glorieuze jaren zeventig vind ik magistraal. Glen Hansard heeft zijn respect voor Van Morrison nooit onder stoelen of banken geschoven. Zijn ontzag moet immense proporties hebben. Associaties naar zijn roemruchte landgenoot komen sterk naar voren in Between Two Shores. Ik volg Hansard al een tijdje, maar niet zelden vond ik zijn werk iets te sterk aangezet. Zeggingskracht die nipt over het randje gaat waardoor de geloofwaardigheid geweld wordt aangedaan. Commerciële artiesten hebben dat euvel wel vaker, hun motieven zijn eerder gericht op het behalen van succes, dan op het afleveren van een kwalitatief verantwoord product. Bij Hansard laat zich deze valkuil terdege voorstellen, want zijn succes bleef buiten Ierland relatief lang uit. Terwijl The Frames nog rauwe eerlijkheid voor het voetlicht wierpen, had ik ten aanzien van zijn solocarrière wel eens mijn bedenkingen. Je hoorde dat de man enorm veel in huis heeft, maar hoog opgeschroefde pretenties deden mijn minsten zo vaak huiveren. Ik was er nooit helemaal uit met Glen Hansard als solo artiest, tot dit nieuwe album. Verdomd, het is schijnbaar echt niet zo moeilijk om een voortreffelijk album te maken, want het klinkt allemaal zo vanzelfsprekend, zo overtuigend op Between Two Shores.

Wat Glen Hansard fans al die jaren al wisten komt schijnbaar nu pas binnen bij mij. Geweldige songs als Lucky Man, waar de geest van Van Morrison van afdruipt, maar wat kan ons het allemaal bommen. Je wilt gewoon meeschreeuwen uit volle borst. Of wat te denken van een episch nummer als Time Will Be The Healer Once Again. Groots! Ik kocht dan ook meteen kaartjes voor één van zijn komende optredens te Utrecht. Dit zal live minsten zo indrukwekkend zijn. Op Between Two Shores valt alles op zijn plaats. Geloofwaardigheid eindigt op een gedeelde eerste plaats naast een aantal uitermate sterke nummers. Ja, Glen blijft gedragen zijn ding doen, maar niet meer dusdanig dat het mij stoort. Het is zijn natuur, en waarom zou hij daar tegenin gaan? Verder uitweiden, lijkt me weinig toevoegen. You Can Rely On Me zingt Glen in You’re Heart’s Not In It. Een waarheid als een koe. Wanneer er geen hart inzit dan werkt het niet, en Glen Hansard laat zijn hart spreken.

Review
Rein van den Berg
Glen Hansard
Between Two Shores
Label: 
ANTI