Grace Pettis: Grace Pettis

 
 

Zoals zoveel bezielde artiesten is Grace opgevoed met de positieve waarden van het Christelijke geloof. Ze is nog zeer pril, maar vanwege haar teksten krijg ik toch de indruk dat deze jonge vrouw zich al los heeft gemaakt van vastomlijnde beginselen. Beslist niet verloochend, want ze gebruikt deze sociale basis als haar visie op de samenleving, en gelukkig met alle respect die daarbij hoort. Vanuit dat idealisme en deze waarde heeft zij ook mijn diepste waardering, ook na beluistering van de afsluiter van dit album, Long Sleep, die klink als een intense openbaring. Gebruik het goede, en bespaar je omgeving met het vrijmoedig etaleren van je religieuze principes. Haar visie en haar gevoelens staan daar uiteraard allerminst los van, maar de oprechtheid die ik in Grace’s muziek proef is puur. Ik kan mij voorstellen dat Pierce zijn dochter, vanwege deze puurheid, wil behoeden voor het artiestenbestaan. Dat talent genetisch overdraagbaar is bewijst het 1ste nummer – The Gypsy’s Code – meteen. Een heerlijk mystiek nummer van het gehalte welke je ook bij Pa Pierce aantreft. Bovendien bezit Grace een verdraaid mooie stem, die lijkt te glijden over de golfbewegingen van de percussie, de stemmige cello van Dirje Smith, en de resonator van Colin Brooks. Dit is Grace haar debuut, ze moet haar school nog afmaken, maar de indicaties zijn duidelijk, met de juiste begeleiding gaan we nog veel meer mooie dingen van haar horen. De kleurstelling van de cd, zowel wat de hoes betreft, als de klankkleur van de muziek zou ik willen omschrijven als sfeervolle herfsttinten. Het ideale geluid voor deze tijd van het jaar. Met een zinsnede als“Your Laugh was like Water, and I drank it like Air” uit Dancing pakt ze mij helemaal in, leuke beeldspraak. Het duet met Colin Brooks - A Bird May Love - schreef ze als 14jarige, toen ze al droomde van een carrière als zangeres. Speak Tenderly bevat weinig tekst, maar de sfeer spreekt voor zich. Wat mij betreft maakt Grace met deze gelijknamige CD een droomplaat, alleen Let a Little Light krijgt een door mij gevreesde jubel gehalte. Mooie gevoelig plaatje die zich niet meteen laat pakken. Behoor je tot de groep die Pierce Pettis zijn muziek ongelofelijk mooi vindt, dan is deze CD bijna een onoverkomelijke aankoop.

Rein van den Berg
Grace Pettis
Grace Pettis