Graham Nicholas: Dial tones And Pretty Notes

 
 

Na een paar tellen weet je eigenlijk al dat het goed zit met Dial Tones And Pretty Notes van Graham Nicholas. Een twinkelende gitaar zet de toon, waarbij je meteen moet denken aan het intro van Turn, Turn, Turn, met de 12-snarige Rickenbacker van Roger McGuinn. En ook de stem van Nicholas, op Day In Day Out, doet soms een klein beetje denken aan de vroegere voorman van The Byrds. Maar er worden meer vergelijkingen getrokken, zoals bijvoorbeeld met de muziek van The Traveling Wilbury’s en Tom Petty’s Heartbreakers, namen waarvan Nicholas toch wel een beetje zal gaan gloeien van trots.

Trots op wat hijzelf heeft klaargespeeld zal hij ook zeker zijn, want Dial Tones And Pretty Notes is gewoon een heerlijke plaat van de uit Toronto afkomstige Nicholas, een geestverwant van Jerry Leger met wie hij ook regelmatig in Canada optreedt. Net als bij Leger bevindt de muziek van Nicholas zich op de grens tussen folkrock en countryrock. Normaal is die grens al niet zo eenvoudig te trekken, maar bij Nicholas is dat des te moeilijker omdat de cd behoorlijk verschilt van de optredens die hij tegenwoordig geeft in zijn thuisland (zie video’s). Tijdens die concerten is een prominente rol weggelegd voor de steelgitaar, een instrument dat op de plaat niet terug te vinden is. En terwijl live de bezetting klein wordt gehouden, wordt op Dial Tones And Pretty Notes een fiks arsenaal aan instrumenten uit de kast gehaald. Daarbij is een vooraanstaande rol weggelegd voor Aaron Comeau die niet alleen de productionele leiding heeft en op een paar nummers achter de piano plaatsneemt, maar die ook elektrische en 12-snarige gitaar speelt. Verder horen we tijdens de twaalf songs, alle door Nicholas geschreven, naast drums en bas ook nog de mandoline en de slide gitaar van Matt Cooke alsmede het hammondorgel en de elektrische wurlitzer piano van Alan Zemaitis. Voor de tweede stem zorgt, naast Cooke, ook Raven Shields (op het schitterende Mountain Flower), een eveneens uit Toronto afkomstige zangeres die al enkele cd’s op haar naam heeft staan.

Vrijwel nooit, op het rockende Weight Of The World na, wordt het gaspedaal eens flink ingetrapt. Dat stoort echter totaal niet, omdat de muziek gewoon ontzettend fraai is, net als de teksten die vaak gaan over de ongedurige mens die op zoek is naar liefde. Daarbij wordt meer dan eens een goed glas gedronken, getuige een songtitel als Drinking Problems, met wederom dat prachtige spel van Comeau op de 12-snarige gitaar.

‘They say you can’t find happiness

at the bottom of your glass

so I fill them rather to the top

to make those good times last

Proost.

Review
Paul Heyblom
Graham Nicholas
Dial tones And Pretty Notes
Label: 
Independent
Releasedatum: 
27-2-2018