Grant Campbell: Postcards from Nowhere

 
 

John en Ed zijn de aartsvaders van Johnny’s Garden (Heren, wanneer ontstond deze site?). Zelf kwam ik er een tijdje later bij. Bij toeval, omdat ik één van mijn recensies aantrof op hun site. John had een gedeelte van zijn muzikale database zichtbaar ter inzage beschikbaar gesteld. Dat was uiterst plezierig om doorheen te struinen, en ik trachtte overeenkomsten te vinden met mijn eigen collectie. Bij Ed was het vooral zijn belangstelling voor de zuidelijke soul die mij aansprak. Onze verzamelingen waren – niet moeilijk voor te stellen – niet identiek, maar overeenkomsten waren er genoeg. Opmerkelijk vond ik dat John het album Beyond Below van Grant Campbell bezat. Strekking blijft echter, dat ik me wel thuis voelde bij een clubje waar we los van elkaar neus voor dezelfde voeding hadden. Dit tweede album was/is een plaat waar ik eveneens enorm mee ingenomen was. Ik was tegen die plaat aangelopen terwijl ik – ongetwijfeld - op een regenachtige dag diverse luisterfragmenten had uitgeprobeerd op CDBaby. Toen voor mij een ideale vindplaats voor onbekend talent. Het laagdrempelige karakter van die site bood ideale mogelijkheden voor een zelfstandig werkzame artiest aan. Beyond Below kwam voor mij out of the blue, en was één van de sterkste cds van dat jaar; 2007. Ik meen me te herinneren dat Grant zelfs als hoogste was geëindigd op mijn jaarlijst, maar exact kan ik dat niet reproduceren, want de site waarvoor ik toen schreef – met de desbetreffende informatie – ging helaas ter ziele. In mijn recensie - indertijd voor Plato – Den Haag - trok ik qua stemgeluid een parallel met de Canadees Bob Carpenter. Vanwege mijn enthousiasme voor deze werkelijke meesterlijke plaat uit 2007, had ik redelijk rap Campbell’s debuut te pakken; Postcards from Nowhere. En nu er sprake is van de aanstaande release van Campbell’s 4de plaat leek mij het gunstig de gemoederen alvast een beetje op te warmen. Of deze release echter voor het einde van 2012 verschijnt, valt overigens vooralsnog te betwijfelen. We zullen afwachten, en vanzelf gaan zien. Campbell zelf geeft nog weinig prijs, maar lijkt in zijn nopjes ten aanzien van het eindresultaat. Een korte emailuitwisseling bevestigt dit alleen maar. Een release om naar uit te kijken voor de liefhebbers in dit genre, waarbij je onwillekeurig hoopt dat hij de verwachtingen inlost, en dat de artiest hierdoor ook de daarbij horende erkenning krijgt. Het zal een moeilijke opgave zijn Beyond Below te overtroeven. Postcards from Nowhere ontstond in 2005 op het ondertussen verdampte Luna Records. Er was een aantal jaren geleden sprake van een heruitgave van dit album - met extra nummers – maar dat voornemen zag geen realisering. Wel kwam het album als download beschikbaar in 2010. Het fysieke exemplaar werd schaars. Zoals wel vaker werd verdween deze titel in de verzamelingen van allerlei liefhebbers. Voordat deze plaat verscheen had Grant Campbell zijn ervaring opgedaan bij een aantal Americana artiesten; zoals Allison Moorer, Johnny Dowd, Mary Gauthier, the Handsome Family & Howe Gelb. Postcards from Nowhere kent al wel het rustieke karakter van Beyond Below, maar weet je nog niet aan de grond te nagelen als zijn opvolger. Je zou het als een voorstudie kunnen beschouwen. De ingrediënten zijn er, maar minder scherp uitgewerkt als bij zijn opvolger, die rauwer van opzet, veel rechtstreekser is. Wat overigens niet wegneemt dat de plaat sterke songs bevat. Nummers als Rebel Soul, Church House en Restless Blues kenmerken alvast de klasse van deze Schot. De toegepaste eenvoudige opnametechniek met bijgeluiden (zoals een rollende trein) werken enigszins storend. Achteraf gezien had hij het album meer live mogen houden. Toch bevat deze eersteling meer dan voldoende om van te genieten. Hij heeft beslist zijn eigen charme, welke The Sunday Times vastlegde in de bewoordingen: Slow, simple, unadorned and powerful.

Replay
Rein van den Berg
Grant Campbell
Postcards from Nowhere