Grant Campbell: The Spark

 
 

Luisteren alleen is niet voldoende, uiteraard. Je moet ontvankelijk zijn voor datgene wat de artiest aanbiedt. Wanneer zijn denkbeelden, humor of zangstem geen instemming vinden, dan is elke vorm van acceptatie gedoemd te mislukken. Grants vorige plaat deed mij minder dan wat ik van deze Schot gewend was. Het is een goed album, maar op een enkel nummer na wist hij mij matig te raken. Ik verdacht hem ervan dat hij zijn kunst meer wilde opstellen voor een groter publiek dan dat hij koos voor zijn onvervalste gevoelsmuziek. Fixing the Shadows voelde aan alsof de muzikant zichzelf er gemakkelijk vanaf had gemaakt. Bij The Spark, waarvan de hoes me aan een kerstversiering doet denken, is dit niet het geval. Bijna op ouderwetse wijze (vergelijkbaar aan zijn vroege albums) weet zijn zware bromstem de haartjes op mijn bovenarm in beroering te brengen. Grant Campbell gooit bij dit vijfde album al zijn gevoel in de strijd, alsof hij een zenuwkanaal gevonden heeft dat zijn hart rechtstreeks verbindt met zijn stem, en indirect weerklank vindt bij mij als luisteraar. Het gevoel is terug alsof de bloedbaan tijdelijke afgesloten was, en het genot is daarbij oprecht herkenbaar.

Wanneer je luistert naar nummers als Black Ace Eyes of Getaway Car dringen zich onwillekeurig beelden aan je op. Ik waan mij denkbeeldig in een Schotse kustplaats. Het weer is guur! Na een frisse wandeling langs de kliffen van Gardenstown en Crovie vind je uiteindelijk warmte in de lokale kroeg. Je neemt plaats nabij de haard voor een maaltijd. Achter in de ruimte klinkt de sonore stem van deze warmbloedige Schot, en je weet bijna meteen dat dit genot optimaal is. Het is alsof Campbell met zijn liedjes je dusdanig geruststelt dat je alles van je af kan laten glijden. Een tijdelijk baken dat houvast biedt binnen de onverwerkte emoties en de tegenslagen van het alledaagse bestaan. Een genotsmoment waaruit je energie haalt, inspiratie wellicht. Voorlopig staat nog niet vast of er een fysiek exemplaar van deze prachtige plaat gaat komen. Begrijpen doe ik het wel, maar de verzamelaar in mij ervaart dat als een gemis. De muziek is er uiteraard geen cent minder waard door. Bij The Spark komt het beste van Grant Campbell naar boven. De aankleding van deze plaat is sober gehouden, doch volgens beproefd recept. Grant zelf is in sprankelende vorm.

Rein van den Berg
Grant Campbell
The Spark
Label: 
Crooked Mouth Records
Releasedatum: 
19-5-2014