Great Lake Swimmers: Lost Channels

 
 

Volgens mij liggen the Great Lake Swimmers uitstekend op koers. Uiteraard heeft voorganger Ongiara het zelfvertrouwen van de band vleugels gegeven, en deze band duidelijk onder de aandacht gebracht van een breed publiek. Hun stijl is organisch, een haast natuurlijke flow maakt zich meester van de frequent aanzwellende composities. De wijze waarop de zang samenvloeit met de instrumenten duiden op een intens en diep gevoel voor muziek als medium. Pastorale folk zou wellicht een adequate benaming kunnen zijn. The Great Lake Swimmers is eigenlijk niet een band die je moet bespreken per individueel album. Deze lui zijn bezitten volgens mij een gigantische geldingsdrang, en die bestaat simpel en alleen uit het fabriceren en uitvoeren van hoogwaardige intensieve klanken. Lost Channels is hun nieuwste plaat, en de titel is afkomstig van een zekere passage op de St. Lawrence waar in 1760 een Brits oorlogsschip spoorloos verdween. Nergens wordt in de 12 nummers concreet gerefereerd aan dit gezonken schip, maar deze band uit Ontario weet met zijn gebruikelijke stijl wederom een ultieme nevelige sfeer te creëren. Dit is de plaats waar tijd, water, wind en hemel samensmelten. De eigenzinnige Tom Dekker roept met zijn stem de schimmen van vervlogen tijden op, en laat zijn luisteraars in fascinatie achter. Op zijn rechterhand Erik Arnesen na heeft de band al een aantal wisselingen gehad. Instrumentarium van deze folk georiënteerde band bestaat uit gitaar, bass, viool, cello, en vibrafoon. Terwijl er gastbijdragen zijn van zangeres Serena Ryder, en Bob Egan op Pedal Steel. Wees gerust deze zwemmers zullen niet oplossen in de mist. Wie na Ongiara nog niet overtuigd was wordt met Los Channels opgeslokt door de charme van deze eindeloze band. Het rijtje met topplaten blijft groeien, en dat terwijl we slechts in het 1ste kwartaal zitten. Waanzinnig!

Rein van den Berg
Great Lake Swimmers
Lost Channels