Greg Trooper: Upside–Down Town

 
 

Het is vijf jaar geleden dat ik kennis maakte met Greg Trooper. De cd “Make it through this world” had juist het levenslicht gezien en ik was meteen verkocht. Niet zo verwonderlijk wellicht, omdat de plaat sterk werd gekleurd door de aanwezigheid van producer Dan Penn, die ik als soulliefhebber erg hoog heb zitten. Dan Penn’s invloed was duidelijk hoorbaar en dat leverde de nodige pareltjes op. Hoe vaak heb ik inmiddels het titelnummer van “Make it…” niet gehoord? Ontelbare keren en het nummer heeft nog maar weinig van zijn magie verloren. Nu weet ik dat er muziekliefhebbers zijn die “magie’ niet koppelen aan Greg Trooper. Ik wel. Greg Trooper is magisch in zijn eenvoud. Een eenvoud die zich vertaalt in een aanstekelijke opgewektheid en een sluimerende melancholie.

Greg Trooper heeft het vermogen om me constant met een goed gevoel “op te zadelen”. Een euforisch gevoel waardoor je met gemak door het leven stapt. Behalve als het leven minder prettige zaken voor je in petto heeft natuurlijk. Dan gelden andere wetten. De nieuwe cd van Trooper, “Upside-Down Town,” is sinds kort verkrijgbaar. Maar liefst vijf jaar na voorganger “Make it through this world”. Vorig jaar verscheen weliswaar “The Williamsburg Affair” maar de opnamen daarvan dateren uit de jaren ’90. “Upside-Down Town” ligt in het verlengde van “Make it through this world” en dus ook hier is de invloed van Dan Penn hoorbaar. Niet alleen in de composities, maar zeker ook in de stem van Greg Trooper, die meer dan genoeg soul in zich herbergt. Countrysoul is mijn inziens ook de beste kwalificatie die je aan de muziek van Greg Trooper kunt meegeven.

De cd opent sterk met “Nobody in the whole wide world” (met een fraaie Wurlitzer solo), het heerlijke “Dreams like this” en het ingetogen “They call me Hank”. De cd kent vele memorabele momenten. Ook “Could have been you” is een pareltje voor de countrysoulliefhebber. Soul in de geest van Dan Penn met prachtig Wurlitzer- en Hammond spel en een heerlijke puntige (korte) gitaarsolo. Het daaropvolgende “Time for Love”, dat even een Hiatt associatie oplevert, doet er maar weinig voor onder. Een mooi voorbeeld van die eerdergenoemde opgewektheid al zou je dat aan de hand van de navolgende tekstpassage wellicht niet meteen zeggen. “There’s no doubt about it baby, time is flying by, Before you know it honey they lay coins on our eyes...” Het is echter een tekst die relativeert en die aanspoort om te genieten van het leven. Carpe diem. Natuurlijk een cliché van jewelste maar de woorden gaan hier vergezeld van zodanige muziek barstensvol levensvreugde waardoor je wel bijna heilig moet geloven in zijn boodschap.

Dan Penn en Hiatt zijn niet de enige referenties die me te binnen schoten bij het beluisteren van deze uitstekende cd. Ook Nick Lowe drukte regelmatig zijn neus tegen het venster. De grijze bard uit Engeland heeft eveneens die kwaliteit om eenvoud in een dusdanige genadeloze en doeltreffende manier te verpakken in liedjes waardoor de uitkomst een niet af te wenden aantrekkingskracht op mij heeft. Eenvoud siert de mens. En de muzikant ook… zou ik bijna willen zeggen. Een gegeven dat Greg Trooper niet vreemd is. Feit is in ieder geval dat hij aan het eind van het jaar een erg sterk album uit zijn karakteristieke gleufhoedje heeft getoverd. En er zit meer in dat hoedje dan menigeen heeft gedacht. Al met al een mooi eind van dit jaar. Op naar 2011…

Ed Muitjens
Greg Trooper
Upside–Down Town