Gregory Alan Isakov: This Empty Northern Hemisphere

 
 

Gregory Alan Isakov, Zuid Afrikaan van geboorte nu woonachtig in Boulder Colorado, presenteert met “This Empty Northern Hemisphere” zijn nieuwe album. Eind 2008 bereikte zijn in 2007 opgenomen album “That Sea, The Gambler” een klein publiek. Het album ging, geheel ten onrechte, enigszins kopje onder in het geweld van de vele najaarsreleases terwijl het toch als één van de beste albums van 2008 mag worden beschouwd.

Gregory introduceert zijn nieuwe album met de woorden: “There are a lot of traveling songs, quiet songs and bigger songs with big string arrangements. I think it's about leaving, and coming home and growing up” Isakov's biografie maakt melding van beïnvloeding door o.a. Bruce Springsteen (Nebraska), Iron & Wine en Kelly Joe Phelps. Gregory beschouwt desgevraagd een referentie aan zijn held Kelly Joe Phelps als een groot compliment.

Op zijn nieuwe album verzet hij de bakens. Was zijn vorige album een fraaie verzameling van ingetogen superieure ballades en enkele meer gearrangeerde songs, op “This Empty Northern Hemisphere” vergroot hij zijn speelveld. Isakov's nieuwe album opent met het vertrouwde geluid van zijn voorganger inclusief de alomtegenwoordige strijkersbijdragen van vaste maatje Jeb Bow. Al snel stuurt hij her en der zijn stem echter letterlijk nieuwe hoogten in, een groot deel van het album ondersteund door de achtergrond vocalen van Brandi Carlile. Hij dwingt door zijn voordracht tot aandachtig luisteren en bereikt op één van de mooiste hoogtepunten “If I Go, I'm Goin” het niveau van Ryan Adams ten tijde van diens Heartbreaker (Oh My Sweet Carolina). Inlijsten dit hoogtepunt!

Gregory vertolkt het aloude dilemma; gaan of blijven met de woorden “I Will Go If You Ask Me To, I Will Stay If You Dare, And If I Go, I'm Goin Crazy, I'll Let My Darlin Take Me There”. De romanticus legt zijn lot in handen van de ander. Op “Evelyn” en “Virginia May” lijkt Josh Ritter plots even om de hoek te komen kijken, en hij zag dat het goed was. Titelnummer “That Northern Hemisphere” valt in twee delen uiteen, aanvankelijk zoekt de song zijn vorm om deze halverwege plotseling te vinden. Isakov sluit zijn album af met een cover van Leonard Cohen's “One Of Us Cannot Be Wrong”. Meer dan ingetogen snarenspel, zang en schitterende achtergrondvocalen van Brandi Carlile heeft hij niet nodig om de oude bard naar de kroon te steken. Het zou mij niet verbazen indien ook “This Empty Northern Hemisphere” een prominente plek binnen mijn jaarlijst 2009 krijgt. De meester van de melancholie heeft definitief zijn plek onder de zon gevonden met dit album dat een breed publiek verdient. Delicaat als lentebloesem.

Hans Jansen
Gregory Alan Isakov
This Empty Northern Hemisphere