Gregory Page: One Way Journey Home

 
 

Eind juni maakte ik gebruik van de unieke gelegenheid een tuinconcert te bezoeken in mijn woonplaats. Dit uiterst gastvrije samenzijn bleek de introductie te worden tot een opmerkelijk eigenzinnig, doch opvallend benaderbaar en vriendelijk artiest. De naam Gregory Page was al eerder tot mij doorgedrongen, en mijn angst was toen dat hij zich primair bediende van nasaal gezongen liedjes (gebruikmakend van een megafoon of stemvervormer). Gelukkig bleek zijn repertoire veelzijdiger. Het beperkt zich niet alleen tot de sferen die je mogelijk kent van de Britse TV-serie The Singing Detective, anderzijds is het wel de periode van de 78 toeren platen die je in gedachten moet nemen. Page bedient zich van klassiek aandoende liedjes die veelal door hemzelf geschreven zijn, en vult naar believen aan met herkenbare klassiekers of obscuur werk van omstreeks de jaren 30. Live althans, want de twaalf liedjes op One Way Journey Home zijn behoudens drie traditionals (zoals Mary and the Soldier) zelfgeschreven.

De periode dat zijn grootvader als Uillean Piper in Ierland furore maakte is de tijd waar Gregory’s hart ligt en die op zijn albums terug wordt gebracht naar het heden. Dave Page, bekend van the Piping Quartet en later zijn eigen dansband The Siamsa Gael Celidhe Band, vormde de inspiratie voor dit album. Gregory is oorspronkelijk van Londen, maar verhuisde als kind naar Amerika en is de laatste jaren woonachtig te San Diego. Dit eerbetoon aan zijn opa is tevens een bezoek aan herinneringen uit zijn eigen jeugd. Heimweegevoelens lieten zich moeilijk onderdrukken, en vinden hoorbaar hun weg naar de muziek. De opener Counting Blessings deed mij qua stijl meteen denken aan de zeer door mijn gewaardeerde Canadese artiest Aengus Finnan. Ook hij vertrok op zeer jonge leeftijd naar de nieuwe wereld, zijn jeugd achterlatend. De behoefte om hernieuwd met hun wortels te binden zal daardoor extra sterk gevormd zijn. In de tuin van Hoorn speelde Gregory Page verschillende nummers van dit nieuwe album, en ik werd volledig ingenomen door zijn sympathieke benadering. Niets van de charme aldaar heeft zijn glans verloren op One Way Journey Home. Een aanrader van jewelste. Een ideale mix van Ierse folk gecombineerd met klassieke jazz, americana en pop onder het motto: “We’re all on a journey: a longing to feel home and to find the blessings of life.”

Het zou mij niet verbazen als ik in mijn enthousiasme achteraan sluit bij een hele meute bestaande fans, want Gregory Page heeft al lang naam gemaakt. Anders was hij geen support act geweest voor Bob Dylan, of opende hij niet het voorprogramma van Jason Mraz in de O2 Arena in Londen. De musici die op dit album meespelen zijn daarnaast ook niet misselijk. Eric Rigler, een Ierse piper die bekend is van filmmuziek welke je ongetwijfeld kent van The Titanic en Braveheart. Jeff Pekarek (bassist, bekend van Sergio Mendes, Benny Goodman en Sarah Vaugh) en violist, Dennis Caplinger, tevens mandoline speler, dobro en banjo (bekend van zijn bijdragen aan Chris Hillman, Herb Pedersen, Nickel Creek en Eric Clapton). Wanneer je luistert dan weet je dat ik niet teveel gezegd heb. One Way Journey Home is het begin van een reis.

Rein van den Berg
Gregory Page
One Way Journey Home
Label: 
V2 Records
Releasedatum: 
1-9-2014