Hannah Aldridge: Razor Wire

 
 
Muziek laat zich niet opdringen. Je wordt er door geraakt of niet. Net als met gevoelens, die hoef je niet te faken. Je weet wanneer een emotie oprecht is. De voorgeschiedenis, evenals het muziekverleden, van Hannah Aldridge is mij volstrekt onbekend. Toch krijg je bij het beluisteren van Razor Wire de indruk dat zij geen onbeschreven blad is. Er zit zoveel zelfverzekerdheid in haar voordracht dat ik mij niet kan voorstellen dat we hier met een debutante te maken hebben. Toch is dat het geval. Ze is de dochter van Walt Aldridge, een muzikant, liedjesschrijver en platenproducer uit Alabama, die zijn sporen verdiende in de countrymuziek. Hij was jaren verbonden aan de studio’s van Muscle Shoals als producer.
Hannah’s muzikale basis is geschoeid op country. Beluistering leert echter dat zij een flinke scheut rock heeft toegevoegd. Opnames van Razor Wire vonden plaats te Nashville in de Welcome to 1979 studio’s. De productionele bezieling kwam uit de koker van Chris Mara en haar achtergrondband werd versterkt door kopstukken uit Jason Isbell’s The 400 Unit. Bovendien waren van de partij Andrew Highley en de gebroeders James & Dylan LeBlanc. Een stevige backing dus, die een even stevig stempel op het eindresultaat drukt. Terwijl veel debutanten om budgettaire redenen hun carrière openen met een karige akoestische plaat, krijgt Hannah Aldrigde opmerkelijke ruggensteun aangeboden. Wellicht dat de reputatie van pa lief een rol speelt, maar ik krijg tevens de indruk dat Hannah terdege een verhaal te vertellen heeft.
Zoals haar vader een aantal countryhits uit zijn mouw heeft geschud, zo begiftigd blijkt ook het schrijftalent van zijn dochter. Negen ingeleefd geschreven eigen nummers bevat dit album, naast een strak uitgevoerde cover van Jason Isbell’s Try. Het rockelement is sterk vertegenwoordigd op de plaat, terwijl ook invloeden uit de soul zich laten gelden. Volgens mij heeft Hannah, naast haar schrijvend vermogen, ook dusdanig kwaliteiten in huis die succes niet in de weg zullen staan. Ze heeft geen schroom zich te uiten, inclusief haar onvolkomenheden. Ze doet zich niet mooier voor dan nodig is, en geeft daarmee indirect aan dat ze zelf sturing geeft aan een serieuze muzikale toekomst.
Black & White is een gevoelig nummer geïnspireerd op haat 6-jarige zoontje Jackson. Ook uit Lie Like You Love Me blijkt de emotionele verdieping die zij toestaat binnen haar gevoelsleven, en waar ze uiting aan durft te geven. Het titelnummer wordt tweemaal uitgevoerd op deze plaat. Ze sluit ermee af in een akoestische variant. Mede door sterke songs als Parchman en Howlin’ Bones is deze nieuwe ster er een die vroeg fonkelt. Wanneer ze haar zaakjes op orde houdt staat niets haar in de weg.
Rein van den Berg
Hannah Aldridge
Razor Wire
Label: 
Troddenblack Entertainment
Releasedatum: 
6-10-2014